Fedorovskite
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>Mg<sub>2</sub>B<sub>4</sub>O<sub>7</sub>(OH)<sub>6</sub>
Fedorovskite to rzadki uwodniony boran wapnia i magnezu, tworzący bezbarwne, igiełkowe kryształy i promieniste agregaty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.46
- Łupliwość
- Doskonała na {010}
- Przełam
- Nieregularny
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi fedorovskite są jego formy występowania - promieniste lub splątane agregaty złożone z bardzo drobnych, igiełkowych lub listewkowych kryształów. Biała barwa, jedwabisty połysk w skupieniach oraz stosunkowo niska twardość pomagają w identyfikacji. Minerał ten występuje w specyficznym środowisku skał skarnowych. ## Odróżnianie od podobnych Fedorovskite może być mylony z innymi włóknistymi boranami lub zeolitami. Od zeolitów odróżnia go wyższa twardość i specyficzne środowisko występowania (skarny). Od innych boranów, takich jak uleksyt, można go odróżnić na podstawie twardszych kryształów i braku charakterystycznego dla uleksytu efektu "kamienia telewizyjnego". Precyzyjna identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych metod badawczych, jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kryształy są wydłużone, igiełkowe lub listewkowe, wykazujące tendencję do tworzenia promienistych, gwiaździstych lub bezładnie splątanych skupień. Rzadziej obserwuje się pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.
Środowisko występowania
## Geneza Fedorovskite jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, powstającym w skarnach magnezowych. Tworzy się w wyniku metasomatycznego oddziaływania roztworów bogatych w bor na skały węglanowe (dolomity) w strefach kontaktu z intruzjami magmowymi. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi boranami i minerałami skarnowymi. Do jego najczęstszych asocjacji należą kalcyt, dolomit, kotoit, ludwigit, szaibelyit (ascharit), magnetyt oraz minerały z grupy serpentynu. ## Lokalizacje Najważniejszym i jednocześnie typowym miejscem występowania (località typica) fedorovskite jest złoże boru Solongo w Buriacji (Rosja). Jest to główna i praktycznie jedyna znana na świecie lokalizacja, z której pochodzą dobrze udokumentowane okazy tego minerału.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z wyraźnie uformowanymi, promienistymi agregatami igiełkowych kryształów, tworzącymi estetyczne "słońca" lub "gwiazdy" na matrycy skalnej. Ważna jest wielkość i kompletność tych agregatów oraz kontrast z otaczającymi minerałami. Czystość (brak zanieczyszczeń) i intensywnie biała barwa skupień również podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest złoże Solongo w Rosji. Materiał z tej lokalizacji jest standardem dla tego gatunku mineralogicznego.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na możliwą reaktywność z wodą, należy unikać czyszczenia na mokro. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć minimalnej ilości alkoholu izopropylowego na waciku, dbając o szybkie odparowanie. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i kwasami, które mogą uszkodzić lub rozpuścić minerał. Fedorovskite jest stosunkowo miękki i kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie wilgoci. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętym pudełku klaserowym z dala od kurzu i wilgoci. Ze względu na jego kruchość, nie powinien być przechowywany w kontakcie z twardszymi minerałami.