Farringtonite
Wzór chemiczny: Mg<sub>3</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>
Farringtonit to niezwykle rzadki fosforan magnezu, znajdowany głównie w meteorytach, tworzący mikroskopijne, bezbarwne ziarna.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.81
- Łupliwość
- Dobra wzdłuż {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja farringtonitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak mikroskopia elektronowa z analizą EDS (spektroskopia dyspersji energii) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). W warunkach kolekcjonerskich jest nierozpoznawalny ze względu na mikroskopijne rozmiary i występowanie wewnątrz innych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi fosforanami występującymi w meteorytach, takimi jak stanfieldyt czy graftonit. Odróżnienie wymaga precyzyjnej analizy składu chemicznego – farringtonit jest czystym fosforanem magnezu, podczas gdy inne minerały zawierają dodatkowo żelazo, wapń lub mangan. ## Formy kryształów Zazwyczaj tworzy anhedralne, zaokrąglone ziarna lub niewielkie, nieregularne agregaty wtopione w matrycę meteorytu, często w obrębie kryształów oliwinu lub na granicy oliwinu i fazy metalicznej (kamacytu/taenitu).
Środowisko występowania
## Geneza Farringtonit jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Powstaje w meteorytach żelazno-kamiennych, głównie pallasytach. Jego geneza wiąże się z procesami zachodzącymi wewnątrz macierzystych asteroid, gdzie w warunkach bardzo niskiej prężności tlenu dochodziło do reakcji między krzemianami (oliwinem) a pierwotnym fosforem. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje przede wszystkim z oliwinem oraz stopem żelazowo-niklowym (kamacytem i taenitem), które tworzą główną masę pallasytów. Towarzyszą mu również inne, rzadkie fosforany, takie jak stanfieldyt, a także schreibersyt i troilit. ## Lokalizacje Potwierdzone stanowiska występowania farringtonitu to wyłącznie meteoryty. Został zidentyfikowany m.in. w pallasytach: Springwater (Saskatchewan, Kanada – miejsce typowe), Brenham (Kansas, USA), Imilac (pustynia Atakama, Chile) oraz Krasnojarsk (Rosja).
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu z farringtonitem jest w praktyce tożsama z jakością samego meteorytu, w którym się on znajduje. Dla kolekcjonerów i badaczy liczy się przede wszystkim potwierdzenie obecności minerału za pomocą analizy naukowej. Ponieważ farringtonit jest niewidoczny gołym okiem, jego "atrakcyjność wizualna" nie jest kryterium oceny. Wartość ma sam fakt posiadania udokumentowanego okazu tego ekstremalnie rzadkiego minerału. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane okazy pochodzą z klasycznych lokalizacji pallasytów, takich jak Springwater, Brenham i Imilac. Fragmenty tych meteorytów, w których zidentyfikowano farringtonit, są niezwykle cenione w wyspecjalizowanych kolekcjach.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z farringtonitem, ze względu na ich naturę (zwykle fragmenty meteorytów), nie powinny być czyszczone na mokro. Wszelkie zanieczyszczenia należy usuwać wyłącznie za pomocą miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza (z zachowaniem ostrożności). ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, kwasami i detergentami, które mogą uszkodzić zarówno sam farringtonit, jak i otaczającą go materię meteorytu (głównie metaliczną). Meteoryty pallasytowe są podatne na rdzewienie, dlatego kluczowe jest utrzymywanie niskiej wilgotności. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w suchym środowisku, najlepiej w szczelnym pojemniku (membranowym lub z tworzywa) z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Należy chronić je przed kurzem i zmianami temperatury.