Eurekadumpite
Wzór chemiczny: (Cu<sup>2+</sup>,Zn<sup>2+</sup>)<sub>16</sub>(Te<sup>4+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>Cl(OH)<sub>18</sub>·7H<sub>2</sub>O
Eurekadumpit to bardzo rzadki, wtórny minerał miedzi i cynku o jaskrawym, zielonożółtym kolorze, odkryty na hałdzie kopalni Eureka w Utah, USA.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- ~3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnozielonożółta
- Gęstość
- 3.86
- Łupliwość
- Dobra wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przeświecający
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Eurekadumpit można rozpoznać po jego unikalnym, jaskrawym zielonożółtym kolorze, igiełkowej lub pryzmatycznej formie kryształów tworzących promieniste agregaty oraz po jego ekstremalnej rzadkości i występowaniu w specyficznym środowisku. Ostateczna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi, jaskrawo ubarwionymi minerałami arsenu lub telluru. Od podobnego wizualnie *eurekadumpite-Zn* (później przemianowanego na haynesit-Zn) odróżnia go skład chemiczny. Od innych zielonych arsenianów miedzi, jak annabergit czy olivenit, różni się obecnością telluru, co można stwierdzić jedynie za pomocą analizy chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy są pryzmatyczne do igiełkowych, często spłaszczone. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub splątane agregaty. Pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy są niezwykle rzadkie.
Środowisko występowania
## Geneza Eurekadumpit jest minerałem wtórnym, który tworzy się w strefach utleniania złóż polimetalicznych bogatych w miedź, cynk, arsen i tellur. Powstaje w wyniku wietrzenia pierwotnych rud (głównie siarczków i tellurków) w warunkach niskiej temperatury i ciśnienia, na hałdach kopalnianych lub w przypowierzchniowych częściach złoża. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie kwarcu, barytu, gipsu, jarosytu, emmonsitu, mcalpineitu, frankhawthorneitu, jensenitu, ottoitu i tellurytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania eurekadumpitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: hałda kopalni Centennial Eureka, w dystrykcie Tintic, hrabstwo Juab, Utah, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy to te, które posiadają bogate, gęste skupienia dobrze uformowanych, promienistych agregatów o intensywnym, zielonożółtym kolorze. Kontrast z ciemniejszą skałą macierzystą (matrycą) również podnosi wartość wizualną i kolekcjonerską. Ze względu na mikroskopowy charakter minerału, wielkość całkowita okazu ma mniejsze znaczenie niż jakość i obfitość samych kryształów. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kopalnia Centennial Eureka w Utah, USA. Materiał z tego miejsca jest ekstremalnie ograniczony, a nowe znaleziska są bardzo mało prawdopodobne.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną delikatność i potencjalną rozpuszczalność w wodzie, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z płynami, w tym wodą czy alkoholem. Używanie szczoteczek jest wykluczone, ponieważ zniszczyłoby kruche kryształy. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo kruchy, więc należy chronić go przed wibracjami, uderzeniami i otarciami. Nie należy go wystawiać na działanie ultradźwięków. Przechowywać z dala od źródeł ciepła. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w szczelnych, zamykanych pudełkach typu "micromount", które chronią przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Eurekadumpit jest minerałem typowo mikroskopowym, więc ekspozycja poza takim pudełkiem nie jest praktykowana.