Ettringite

Wzór chemiczny: Ca<sub>6</sub>Al<sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>12</sub>·27H<sub>2</sub>O

Ettringit to uwodniony siarczan glinu i wapnia, tworzący charakterystyczne, igiełkowe lub pryzmatyczne kryształy o szklistym połysku, ceniony przez kolekcjonerów.

## Charakterystyka Ettringit jest minerałem z grupy siarczanów, który tworzy smukłe, sześcioboczne kryształy o pokroju pryzmatycznym lub igiełkowym. Zazwyczaj występuje w postaci promienistych lub włóknistych agregatów, a dobrze wykształcone, pojedyncze kryształy są rzadkością. Jego wygląd jest bardzo charakterystyczny, często przypominając pęczki igieł lub włókien szklanych. Jest minerałem kruchym. ## Właściwości fizyczne Ettringit jest stosunkowo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 2-2.5. Ma niski ciężar właściwy, około 1.77 g/cm³, co sprawia, że jest lekki. Połysk jest typowo szklisty, a minerał może być przezroczysty do przeświecającego. Niektóre okazy wykazują słabą, czerwonofioletową fluorescencję w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Najczęściej jest bezbarwny lub biały. Może jednak przybierać delikatne odcienie, takie jak bladożółty, zielonkawy lub różowy, w zależności od domieszek. Nie wyróżnia się nazwanych odmian, a jego wartość kolekcjonerska zależy głównie od formy kryształów i ich przejrzystości. ## Historia i nazwa Nazwa ettringit pochodzi od lokalizacji typu, kamieniołomu Ettringen w pobliżu Mayen w górach Eifel w Niemczech. Minerał został po raz pierwszy opisany przez J. Lehmanna w 1874 roku. Jest również ważnym związkiem syntetycznym, powstającym w procesie hydratacji cementu portlandzkiego, gdzie jego powstawanie może wpływać na trwałość betonu. ## Zastosowania Poza znaczeniem dla kolekcjonerów minerałów, ettringit jest przedmiotem intensywnych badań w inżynierii lądowej i chemii cementu. Jego kontrolowane tworzenie jest kluczowe w produkcji niektórych specjalistycznych zapraw i betonów, natomiast niekontrolowany wzrost w stwardniałym betonie może prowadzić do jego pękania i zniszczenia.

Właściwości

Twardość Mohsa
2-2.5
Barwa
Colourless; colourless in transmitted light; yellow
Połysk
Vitreous
Rysa
White
Gęstość
1.77
Łupliwość
On <mi>{10_10}</mi>, perfect.
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Ettringit najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej formie kryształów - długich, smukłych, sześciobocznych pryzmatów lub igieł, często zebranych w promieniste agregaty. Niska twardość (2-2.5), lekkość (niska gęstość) oraz szklisty połysk są również kluczowymi cechami. Reaguje z kwasami, rozpuszczając się w nich. ## Odróżnianie od podobnych Ettringit bywa mylony z innymi minerałami o pokroju igiełkowym, takimi jak natrolit, skolecyt czy aragonit. Od zeolitów (natrolitu, skolecytu) odróżnia go niższa twardość i geneza. Aragonit jest znacznie twardszy (3.5-4) i gęstszy, a także burzy z kwasem solnym na zimno. Gips (selenit) również może tworzyć igiełkowe kryształy, ale ma doskonałą łupliwość w jednym kierunku, której ettringitowi brakuje. ## Formy kryształów Kryształy ettringitu są heksagonalne (trygonalne), wykształcone w postaci sześciobocznych słupów i igieł, często zakończonych płaskimi pinakoidami lub piramidami. Najczęściej tworzy promieniste, gwiaździste lub włókniste skupienia. Rzadziej spotykane są pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.

Środowisko występowania

## Geneza Ettringit jest minerałem wtórnym, powstającym w niskich temperaturach. Tworzy się w wyniku przeobrażenia skał wapiennych i kredowych pod wpływem roztworów siarczanowych, często w strefach kontaktu z intruzjami magmowymi (metamorfizm kontaktowy). Powstaje również w geodach i szczelinach w skałach metamorficznych, takich jak ksenolity wapienno-krzemianowe w wulkanitach. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami powstałymi w podobnych warunkach, takimi jak kalcyt, portlandyt, afwillit, hydrokalumit i thaumasyt. W lokalizacji typu w Niemczech towarzyszą mu minerały takie jak mayenit, larnit i brownmilleryt. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska ettringitu na świecie to kamieniołomy w rejonie Eifel w Niemczech (Ettringen, Bellerberg). Piękne okazy pochodzą również z kopalni N’Chwaning i Wessels w rejonie Kuruman w Republice Południowej Afryki, gdzie występują w złożach manganu. Znany jest także z Crestmore w Kalifornii (USA), Scawt Hill w Irlandii Północnej oraz z Hatrurim w Izraelu.

Rzadkość

Niezbyt pospolity

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami o wyraźnej formie pryzmatycznej lub igiełkowej. Wysoko oceniane są estetyczne, promieniste agregaty, zwłaszcza te osadzone na kontrastującej matrycy skalnej. Wielkość kryształów jest istotnym czynnikiem - okazy z kryształami przekraczającymi centymetr długości są rzadkie i poszukiwane. Kolor, choć zazwyczaj blady, może podnieść atrakcyjność, zwłaszcza w przypadku okazów żółtych lub różowawych. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane na rynku kolekcjonerskim są ettringity pochodzące z kopalń manganu w Kalahari (RPA), zwłaszcza z kopalni N’Chwaning. Okazy stamtąd słyną z dużych, często cytrynowożółtych kryształów. Klasyczne, choć zazwyczaj mniejsze, są okazy z lokalizacji typu w Ettringen w Niemczech.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy ettringitu są niezwykle delikatne i kruche, dlatego należy je czyścić z najwyższą ostrożnością. Najbezpieczniejszą metodą jest użycie sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy używać wyłącznie wody destylowanej i bardzo miękkiego pędzelka, unikając jakiegokolwiek nacisku. Po czyszczeniu okaz należy natychmiast i dokładnie osuszyć, na przykład za pomocą suszarki do włosów ustawionej na zimny nawiew. ## Czego unikać Ettringit jest wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Nie należy go podgrzewać, ponieważ łatwo traci wodę krystalizacyjną, co prowadzi do jego rozpadu. Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Długotrwała ekspozycja na wodę może również uszkodzić okaz. Nie należy go czyścić w myjkach ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie ettringitu w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach lub gablotach, które chronią go przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i nagłymi zmianami wilgotności. Ze względu na jego kruchość, powinien być montowany na stabilnej podstawie i trzymany z dala od wibracji.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej