Erniggliite
Wzór chemiczny: Tl<sup>1+</sup><sub>2</sub>Sn<sup>4+</sup>As<sup>3+</sup><sub>2</sub>S<sup>2-</sup><sub>6</sub>
Erniggliit to ekstremalnie rzadki siarczosolowy minerał talu, cyny i arsenu, tworzący drobne, metaliczne ziarna w dolomitowych skałach w kamieniołomie Lengenbach w Szwajcarii.
Właściwości
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Red-brown
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja erniggliitu jest niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) w połączeniu z mikroskopią rudną. W obrazie mikroskopowym w świetle odbitym jest szarobiały i wykazuje słaby pleochroizm. Charakterystyczna jest jego asocjacja z innymi rzadkimi siarczosolami w Lengenbach. ## Odróżnianie od podobnych Jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia gołym okiem od innych ciemnych, metalicznych siarczosoli występujących w tej samej lokalizacji, takich jak hutchinsonit, imhofit czy wallisit. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Erniggliit występuje wyłącznie w formie anhedralnych, nieregularnych ziaren, często jako wrostki w innych minerałach, głównie w realgarze. Nie zaobserwowano jego dobrze wykształconych kryształów.
Środowisko występowania
## Geneza Erniggliit powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w złożach metamorficznych. W jedynej znanej lokalizacji (Lengenbach) krystalizuje w sacharoidalnych (cukrowych) dolomitach, które zostały poddane działaniu roztworów bogatych w tal, arsen, cynę i siarkę. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z bogatym zespołem innych rzadkich siarczosoli. Najczęściej towarzyszą mu realgar (w którym tworzy wrostki), smithit, trechmannit, hutchinsonit, imhofit, edenharteryt oraz siarka rodzima. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania erniggliitu na świecie jest kamieniołom Lengenbach w dolinie Binn (Binntal), w kantonie Valais w Szwajcarii. Jest to klasyczna lokalizacja typowa (type locality) dla tego minerału.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu z erniggliitem jest oceniana nie na podstawie samego minerału (który jest mikroskopijny), ale na podstawie bogactwa i estetyki całego zespołu minerałów towarzyszących z Lengenbach. Najbardziej pożądane są okazy, gdzie obecność erniggliitu została potwierdzona analitycznie, a sam okaz zawiera dobrze wykształcone kryształy innych rzadkich siarczosoli, takich jak smithit czy trechmannit, na tle jasnego dolomitu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kamieniołom Lengenbach w Szwajcarii. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle ceniony przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach systematycznych i rzadkich gatunkach.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów z erniggliitem generalnie nie powinno się czyścić. Wszelkie próby mechanicznego lub chemicznego czyszczenia mogą zniszczyć mikroskopijne ziarna minerału. Jeśli czyszczenie jest absolutnie konieczne, należy używać jedynie sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, kwasami, detergentami i wodą. Minerały towarzyszące, takie jak realgar, są wrażliwe na światło i mogą ulec degradacji pod wpływem promieniowania UV. Należy chronić okaz przed bezpośrednim światłem słonecznym i wysoką temperaturą. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętych, suchych pojemnikach lub gablotach, z dala od źródeł światła i wilgoci. Ze względu na obecność toksycznych pierwiastków (tal, arsen), po każdym kontakcie z okazem należy dokładnie umyć ręce.