Ermakovite
Wzór chemiczny: (N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>)(As<sup>3+</sup><sub>2</sub>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>Br
Ermakovit to ekstremalnie rzadki arsenin amonu z bromem, tworzący bezbarwne, pryzmatyczne kryształy w ekshalacjach wulkanicznych.
Opis
## Charakterystyka Ermakovit jest naturalnym, uwodnionym arseninem amonu z bromem. Tworzy bezbarwne, przezroczyste kryształy o pokroju pryzmatycznym, które najczęściej występują w formie promienistych lub sferolitycznych agregatów i naskorupień. Ze względu na swój skład chemiczny, jest minerałem silnie toksycznym i niestabilnym w kontakcie z wilgocią. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się silnym, diamentowym połyskiem. Jest przezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie składu i struktury wynosi 3,93 g/cm³. Twardość, łupliwość i przełam nie zostały dotychczas określone ze względu na niewielką ilość dostępnego materiału badawczego. ## Barwy i odmiany Ermakovit jest bezbarwny. Nie są znane żadne jego barwne odmiany. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Nikołaja Pietrowicza Ermakowa (1913–1993), rosyjskiego mineraloga i geochemika, specjalistę w dziedzinie badań inkluzji fluidalnych. Został on oficjalnie uznany za nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2021 roku (sygnatura IMA2021-057). Miejscem typowym jest fumarola na wulkanie Awaczyńskim na Półwyspie Kamczackim w Rosji. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, toksyczność i niestabilność, ermakovit nie ma żadnego zastosowania praktycznego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych pasjonatów rzadkich minerałów.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą diagnostyczną jest przede wszystkim środowisko występowania - aktywne fumarole wulkaniczne. Wyróżnia się formą niewielkich, bezbarwnych, pryzmatycznych kryształów zebranych w promieniste agregaty o diamentowym połysku. Ostateczna identyfikacja jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi sublimatami wulkanicznymi, takimi jak arsenolit. Arsenolit krystalizuje jednak w układzie regularnym, tworząc najczęściej małe ośmiościany, podczas gdy ermakovit tworzy pryzmatyczne kryształy w układzie rombowym. Pewne rozróżnienie wymaga analizy laboratoryjnej. ## Formy kryształów Kryształy mają pokrój pryzmatyczny. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub sferolityczne agregaty oraz cienkie naskorupienia na skałach wulkanicznych.
Środowisko geologiczne
## Geneza Ermakovit jest produktem sublimacji z gorących gazów wulkanicznych. Powstaje w strefach aktywnych fumaroli w temperaturze około 100-150°C, w wyniku reakcji składników gazów wulkanicznych bogatych w arsen, amoniak i brom. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami fumarolicznymi, takimi jak arsenolit, realgar i inne rzadkie arseniny i halogenki powstające w podobnych warunkach. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarole wulkanu Awaczyńskiego na Półwyspie Kamczackim w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości Jakość okazu ermakovitu ocenia się na podstawie wielkości i wykształcenia promienistych agregatów, a także obfitości minerału na matrycy skalnej. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy okaz z dobrze zdefiniowanymi kryształami jest uważany za wartościowy. Dodatkowym atutem jest asocjacja z innymi rzadkimi minerałami fumarolicznymi. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzą wyłącznie z jednego miejsca na świecie - wulkanu Awaczyńskiego na Kamczatce, co czyni je niezwykle trudnymi do zdobycia.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Czyszczenie okazu jest absolutnie niewskazane. Minerał jest rozpuszczalny w wodzie i niestabilny w wilgotnym powietrzu. Jakakolwiek próba czyszczenia na mokro doprowadzi do jego zniszczenia. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wilgotnym powietrzem. Minerał jest silnie toksyczny ze względu na zawartość arsenu - należy unikać bezpośredniego kontaktu ze skórą, wdychania pyłu i bezwzględnie myć ręce po każdym kontakcie. Przechowywać z dala od źródeł ciepła i światła. ## Przechowywanie Okazy ermakovitu muszą być przechowywane w szczelnych, hermetycznych pojemnikach (np. typu "perky box"), najlepiej z dodatkiem środka osuszającego (silikażelu). Pojemnik powinien być wyraźnie oznaczony jako "TRUCIZNA".