Ellisite
Wzór chemiczny: Tl<sup>1+</sup><sub>3</sub>As<sup>3+</sup>S<sup>2-</sup><sub>3</sub>
Ellisyt to rzadki siarkosól talu i arsenu, tworzący drobne, metalicznie błyszczące kryształy o ciemnoszarej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czerwono-brązowa
- Gęstość
- 7.09
- Łupliwość
- Dobra na {1011}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja ellisytu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa ze względu na jego niewielkie rozmiary i podobieństwo do innych siarkosoli. Kluczowe cechy to bardzo wysoka gęstość, niska twardość, metaliczny połysk i występowanie w asocjacji z realgarem, lorandytem i innymi minerałami talu. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak analiza chemiczna (EDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Ellisyt można pomylić z innymi rzadkimi siarkosolami talu, takimi jak lorandyt, weissbergit czy carlinit. Lorandyt ma podobny skład, ale krystalizuje w układzie jednoskośnym i ma karminowoczerwoną barwę. Weissbergit również krystalizuje w układzie trójskośnym, ale zawiera antymon zamiast arsenu. Odróżnienie bez specjalistycznego sprzętu jest niemożliwe. ## Formy kryształów Kryształy ellisytu są zazwyczaj bardzo małe, o pokroju tabliczkowym lub krótkopryzmatycznym. Często występują jako nieregularne ziarna lub agregaty ziaren wrośnięte w realgar.
Środowisko występowania
## Geneza Ellisyt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego niskich temperatur. Powstaje w wyniku wytrącania się z roztworów bogatych w tal, arsen i siarkę. Typowym środowiskiem jego występowania są złoża złota typu Carlin, gdzie jest związany z dekarbonatyzacją i sylifikacją skał osadowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami talu i siarczkami arsenu. Najczęściej towarzyszą mu realgar, aurypigment, lorandyt, weissbergit, carlinit, getchellit, a także piryt, markasyt, kwarc i kalcyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania ellisytu jest złoże złota Carlin w hrabstwie Eureka w Nevadzie, USA. Został również zidentyfikowany w złożu Allchar w Macedonii Północnej, które jest znane z występowania wielu rzadkich minerałów talu.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów ellisytu jest oceniana przede wszystkim na podstawie obecności dobrze wykształconych, choćby mikroskopijnych, kryształów. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony analitycznie okaz jest cenny. Najbardziej pożądane są te, na których kryształy są wyraźnie widoczne, mają dobry połysk i są osadzone na kontrastującym podłożu, na przykład w towarzystwie czerwonego realgaru. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość okazów kolekcjonerskich pochodzi z lokalizacji typowej - złoża Carlin w Nevadzie, USA. Okazy z Allchar w Macedonii Północnej są jeszcze rzadsze na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy ellisytu są niezwykle delikatne i małe. Czyszczenie mechaniczne jest niewskazane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi środkami chemicznymi, które mogą reagować z siarczkami. Minerał jest wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne ze względu na niską twardość. Tal zawarty w składzie jest toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach (np. typu micromount), aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.