Efremovite
Wzór chemiczny: (N<sup>3-</sup>H<sub>4</sub>)<sub>2</sub>Mg<sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>
Efremowit to bardzo rzadki siarczan amonowo-magnezowy, tworzący niewielkie, bezbarwne kryształy w środowiskach fumarolowych na płonących hałdach węgla.
Właściwości
- Połysk
- Szklisty
- Gęstość
- 2.29
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Regularny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą diagnostyczną efremowitu jest przede wszystkim jego unikalne środowisko występowania - produkty działalności fumarolowej na płonących hałdach węglowych. Rozpoznanie ułatwiają regularna forma niewielkich, bezbarwnych kryształów oraz szklisty połysk. Kluczowym testem, choć niszczącym, jest jego łatwa rozpuszczalność w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Efremowit można pomylić z innymi siarczanami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak maskagnit (siarczan amonu) czy boussingaultyt (siarczan amonowo-magnezowy). Odróżnienie ich na podstawie cech wizualnych jest bardzo trudne i najczęściej wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna. ## Formy kryształów Kryształy efremowitu krystalizują w układzie regularnym i najczęściej przyjmują formę małych, dobrze wykształconych ośmiościanów, rzadziej sześcianów lub ich kombinacji. Spotykany jest również w postaci skupień ziarnistych oraz jako drobne naloty na skałach macierzystych.
Środowisko występowania
## Geneza Efremowit jest minerałem pochodzenia antropogenicznego, powstającym w wyniku procesów fumarolowych na płonących hałdach kopalnianych. Tworzy się jako produkt sublimacji z gorących gazów w temperaturze od 50 do 200°C, wchodzących w reakcję ze skałami ilastymi i łupkami. Jest to typowy minerał wtórny, krystalizujący w specyficznych warunkach termicznych i chemicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi siarczanami i chlorkami powstającymi w tym samym środowisku. Do najczęstszych minerałów towarzyszących należą godovikovit, maskagnit, boussingaultyt, siarka rodzima oraz salmiak. ## Lokalizacje Najważniejsze i najlepiej udokumentowane stanowiska efremowitu na świecie to jego lokalizacja typowa - płonąca hałda w Kopejsku w Czelabińskim Zagłębiu Węglowym w Rosji. Znany jest również z płonących hałd w Ravat w Tadżykistanie oraz z hałd po wydobyciu uranu w rejonie Ronneburga w Turyngii (Niemcy).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego minerału jak efremowit, głównym kryterium wartości jest samo jego posiadanie w kolekcji. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, ostrokrawędzistymi kryształami, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Ważna jest również przezroczystość i brak uszkodzeń. Okazy na skale macierzystej, w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami fumarolowymi, są szczególnie pożądane. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość okazów kolekcjonerskich pochodzi z dwóch klasycznych lokalizacji dla minerałów tego typu: płonących hałd w Czelabińsku (Rosja) oraz w Ravat (Tadżykistan). Okazy z tych miejsc są uważane za referencyjne dla tego gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Efremowit jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego jego czyszczenie musi odbywać się wyłącznie na sucho. Do usuwania kurzu i luźnych zanieczyszczeń można używać bardzo miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu minerału z wodą, parą wodną oraz wszelkimi innymi płynami, które mogłyby go uszkodzić lub całkowicie rozpuścić. Minerał jest higroskopijny i wrażliwy na wilgoć w powietrzu, dlatego nie powinien być eksponowany w wilgotnych pomieszczeniach. ## Przechowywanie Okazy efremowitu wymagają przechowywania w suchych warunkach. Najlepszym rozwiązaniem jest umieszczenie ich w szczelnie zamykanym pojemniku, np. pudełku typu "micromount" lub w klaserze z pochłaniaczem wilgoci (żelem krzemionkowym). Chroni to minerał przed zmianami wilgotności atmosferycznej.