Edoylerite
Wzór chemiczny: Hg²⁺₃(Cr⁶⁺O₄)S²⁻₂
Edoyleryt to niezwykle rzadki siarczan chromianowy rtęci, tworzący mikroskopijne, żółte kryształy o silnym, diamentowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Barwa
- Canary yellow to orangish yellow
- Połysk
- Adamantine to Submetallic
- Rysa
- Yellow
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Good {010}. Fair {101}.
- Przełam
- Sub-Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent,Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne edoylerytu to jego intensywnie żółty kolor, bardzo silny diamentowy połysk, wysoka gęstość oraz występowanie w postaci mikroskopijnych, tabliczkowych kryształów. Charakterystyczne jest również jego pochodzenie ze złóż rtęci. ## Odróżnianie od podobnych Edoyleryt może być mylony z innymi wtórnymi, żółtymi minerałami rtęci, takimi jak terlinguaite czy eglestonite, które często z nim współwystępują. Odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS). Jego wyjątkowo silny połysk może być pomocną wskazówką wizualną. ## Formy kryształów Kryształy edoylerytu są zazwyczaj bardzo małe, o pokroju tabliczkowym, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną {010}, lub krótkopryzmatyczne. Często tworzą niewielkie, luźne skupienia lub narastają na innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Edoyleryt jest wtórnym minerałem powstającym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż rtęci. Tworzy się w wyniku wietrzenia i przemian pierwotnych siarczków rtęci (głównie cynobru) w obecności roztworów bogatych w chrom. Jego powstanie jest związane z serpentynitami, które mogą być źródłem chromu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami rtęci. W lokalizacji typowej (kopalnia Socrates) znaleziono go w towarzystwie cynobru, rtęci rodzimej, edgarbaileyitu, wattersytu, gipsu oraz minerałów z grupy montmorillonitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i dobrze udokumentowanym miejscem występowania edoylerytu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Socrates (Socrates Mine) w hrabstwie Sonoma, w Kalifornii, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów edoylerytu ocenia się przede wszystkim na podstawie wielkości i wykształcenia kryształów. Najbardziej cenione są okazy z ostrymi, dobrze uformowanymi kryształami o intensywnie żółtej barwie i silnym połysku. Ważna jest również estetyka kompozycji - atrakcyjnie rozmieszczone kryształy na kontrastującej matrycy skalnej. Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, nawet niewielkie skupienia dobrze wykształconych kryształów są uważane za wartościowe. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest kopalnia Socrates w Kalifornii. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle rzadki i poszukiwany przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach systematycznych, rzadkich gatunkach lub minerałach typu "micromount".
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy edoylerytu należy traktować z najwyższą ostrożnością. Ze względu na jego toksyczność i kruchość, czyszczenie mechaniczne jest zdecydowanie odradzane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia luźnych cząstek kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na światło i może ciemnieć pod wpływem długotrwałej ekspozycji. Należy unikać wibracji, wstrząsów oraz zmian temperatury. Kontakt z kwasami lub innymi odczynnikami chemicznymi może go zniszczyć. Ze względu na zawartość rtęci, należy bezwzględnie unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Po każdym kontakcie z okazem należy dokładnie umyć ręce. ## Przechowywanie Edoyleryt musi być przechowywany w szczelnym, stabilnym pojemniku, najlepiej typu "micromount", z dala od światła słonecznego i źródeł ciepła. Pojemnik powinien być wyraźnie oznaczony jako toksyczny. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od innych minerałów, które mogłyby z nim reagować.