Edgrewite

Wzór chemiczny: Ca<sub>9</sub>(SiO<sub>4</sub>)<sub>4</sub>F<sub>2</sub>

Edgrewite to rzadki krzemian wapnia z grupy humitu, występujący w postaci mikroskopijnych, bezbarwnych do jasnobrązowych ziaren w skarnach.

## Charakterystyka Edgrewite jest minerałem należącym do krzemianów, a w obrębie tej grupy do supergrupy humitu. Występuje zazwyczaj w formie bardzo małych, anhedralnych (nie wykazujących własnych ścian) ziaren, których rozmiar rzadko przekracza 200 mikrometrów. Obserwowany jest jako wrostki w innych minerałach, głównie w larnicie. Jest bezbarwny do jasnobrązowego i ma szklisty połysk. ## Właściwości fizyczne Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, wiele właściwości fizycznych nie zostało w pełni określonych. Twardość szacuje się na około 6 w skali Mohsa, co jest typowe dla minerałów z grupy humitu. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 3.03 g/cm³. Minerał nie wykazuje fluorescencji w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Minerał jest zazwyczaj bezbarwny, czasami przyjmuje odcienie jasnobrązowe. Nie wyróżniono żadnych nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Edgrewite został po raz pierwszy opisany w 2011 roku przez S.N. Britvina i zespół badaczy. Jego nazwa honoruje profesora Edwarda S. Grew, amerykańskiego mineraloga i petrologa z Uniwersytetu Maine, za jego wkład w badania minerałów boru i berylu oraz petrologię metamorficzną. Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) pod numerem 2011-025. Miejscem typowym (locus typicus) jest formacja Hatrurim w Izraelu. ## Zastosowania Edgrewite nie ma żadnego zastosowania komercyjnego ani przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, choć ze względu na mikroskopijny rozmiar i rzadkość jest obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów mikrominerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.03
Łupliwość
Brak
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja edgrewitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak mikrodyfrakcja rentgenowska (XRD) lub spektroskopia Ramana, ze względu na jego mikroskopijny rozmiar i występowanie w formie wrostków. Wizualnie jest nierozróżnialny od wielu innych bezbarwnych minerałów w skale. ## Odróżnianie od podobnych W obrazie mikroskopowym może być mylony z innymi minerałami z grupy humitu (np. kumtyitem) lub innymi bezbarwnymi krzemianami wapnia występującymi w tym samym środowisku (np. larnitem, brownmillerytem). Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Edgrewite tworzy wyłącznie anhedralne, czyli nieregularne, ziarna o wielkości od 5 do 200 mikrometrów. Nie zaobserwowano go w formie dobrze wykształconych, euedralnych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Edgrewite powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokich temperatur i niskiego ciśnienia. Tworzy się w skarnach powstałych na kontakcie skał węglanowych z intruzjami magmowymi. W lokalizacji typowej (formacja Hatrurim) jest produktem pirometamorfizmu skał kredowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wysokotemperaturowych skarnów. Najczęściej towarzyszą mu larnit (w którym tworzy wrostki), brownmilleryt, mayenit, ye’elimit, a także minerały z grupy ettringitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i szczegółowo opisanym miejscem występowania edgrewitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - formacja Hatrurim, położona na Pustyni Negew w Izraelu. Jest to kompleks skał metamorficznych znany z występowania wielu rzadkich minerałów tlenkowych i krzemianowych.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako mikrominerał, edgrewite nie jest oceniany według typowych kryteriów jak kolor czy czystość. Wartość kolekcjonerska okazu zależy od bogactwa występowania ziaren edgrewitu, ich wielkości (im większe, tym lepiej) oraz od potwierdzenia ich tożsamości przez analizę naukową. Najcenniejsze są okazy pochodzące bezpośrednio z lokalizacji typowej, z dobrze udokumentowanymi minerałami towarzyszącymi. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest formacja Hatrurim w Izraelu. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle rzadko dostępny na rynku kolekcjonerskim i jest poszukiwany głównie przez instytucje naukowe oraz bardzo wyspecjalizowanych kolekcjonerów mikrominerałów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z edgrewitem, będące zazwyczaj fragmentami skał, można czyścić delikatnie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Jeśli konieczne jest użycie płynów, zaleca się krótkotrwały kontakt z wodą destylowaną i osuszenie. Ze względu na mikroskopowy charakter ziaren, intensywne czyszczenie mechaniczne nie jest wskazane. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami, które mogą reagować z krzemianami i minerałami towarzyszącymi. Nie należy podgrzewać okazów ani używać myjek ultradźwiękowych, które mogłyby uszkodzić delikatną strukturę skały macierzystej i same mikrokryształy. ## Przechowywanie Okazy mikrominerałów, takie jak edgrewite, najlepiej przechowywać w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać wilgotnego środowiska i bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej