Eastonite

Wzór chemiczny: KAlMg₂(Si₂Al₂)O₁₀(OH)₂

Eastonit to rzadki minerał z grupy mik, będący magnezowym członkiem szeregu z syderytem, o charakterystycznym blaszkowatym wyglądzie.

## Charakterystyka Eastonit jest minerałem z grupy mik, należącym do szeregu biotytu. Tworzy blaszki, łuski i pakiety o heksagonalnym zarysie, a także występuje w formie skupień łuskowych i zbitych. Jego wygląd jest typowy dla mik - elastyczne, sprężyste blaszki dające się łatwo rozdzielić. Zazwyczaj jest nieprzezroczysty do przeświecającego na cienkich krawędziach. ## Właściwości fizyczne Jako przedstawiciel mik, eastonit charakteryzuje się niską twardością, wynoszącą około 2.5-3 w skali Mohsa. Jego blaszki są elastyczne i giętkie. Połysk jest szklisty do perłowego, szczególnie widoczny na powierzchniach łupliwości. ## Barwy i odmiany Eastonit najczęściej przyjmuje barwę od zielonkawej, przez brązowozieloną, aż po niemal czarną. Nie wyróżnia się odrębnych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1886 roku przez Carla Hermanna Crednera, pochodzi od miejsca jego odkrycia - miasta Easton w hrabstwie Northampton w Pensylwanii, USA. Został znaleziony w lokalnym kamieniołomie wapienia (Sherrer Quarry). ## Zastosowania Eastonit nie ma żadnego znaczenia przemysłowego. Jego występowanie jest na tyle rzadkie, że stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów, a także naukowców badających grupę mik.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2.5-3
Połysk: Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 0
Łupliwość: Perfect on {001}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Translucent to opaque
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Eastonit można rozpoznać po jego typowym dla mik, blaszkowatym wyglądzie, heksagonalnym zarysie kryształów, doskonałej łupliwości w jednym kierunku oraz elastyczności blaszek. Charakterystyczna jest również jego zielonkawa lub brązowawa barwa. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi mikami z grupy biotytu, takimi jak flogopit czy annit. Odróżnienie od nich często wymaga zaawansowanych analiz chemicznych (np. EDS), ponieważ właściwości fizyczne są bardzo zbliżone. Eastonit wyróżnia się specyficznym składem chemicznym, bogatym w magnez i glin zarówno w pozycji tetraedrycznej, jak i oktaedrycznej. ## Formy kryształów Najczęściej tworzy tabliczkowe lub blaszkowate kryształy o pseudoheksagonalnym zarysie. Występuje w postaci pojedynczych łusek, pakietów blaszek oraz promienistych lub łuskowych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Eastonit jest minerałem metamorficznym. Powstaje w warunkach metamorfizmu regionalnego wysokiego stopnia, w facji amfibolitowej i granulitowej. Występuje w skałach bogatych w glin, takich jak gnejsy, łupki mikowe i granulity. Może również tworzyć się w skarnach i zmetamorfizowanych wapieniach. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z minerałami typowymi dla skał metamorficznych wysokiego stopnia, takimi jak kordieryt, sillimanit, granaty (zwłaszcza pirop i almandyn), spinel, flogopit, anortyt oraz inne skalenie potasowe. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to historyczna lokalizacja typowa w Easton, Pensylwania, USA. Znany jest również z Mont-Saint-Hilaire w Quebecu w Kanadzie, z niektórych stanowisk w Alpach (Włochy, Szwajcaria), a także z rejonu Gór Skandynawskich w Norwegii. Wystąpienia mają charakter głównie naukowy.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejszym kryterium jest forma i wielkość kryształów. Najbardziej cenione są dobrze wykształcone, pseudoheksagonalne pakiety blaszek, o wyraźnej barwie i bez uszkodzeń mechanicznych. Atrakcyjność okazu podnosi jego asocjacja z innymi, rzadkimi minerałami metamorficznymi. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Easton w Pensylwanii mają wartość historyczną. Materiał o dobrej jakości krystalograficznej pochodzi również z kanadyjskiego Mont-Saint-Hilaire, znanego z występowania wielu rzadkich minerałów.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy eastonitu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej za pomocą sprężonego powietrza w celu usunięcia kurzu. Można użyć miękkiego pędzelka, ale z dużą delikatnością, aby nie uszkodzić kruchych blaszek. Unikać wody i jakichkolwiek płynów, które mogą wniknąć między blaszki i spowodować ich rozwarstwienie. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i podatny na uszkodzenia mechaniczne - zarysowania, zgniecenia czy rozdzielenie pakietów. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie promieni słonecznych. ## Przechowywanie Okazy eastonitu najlepiej przechowywać w zamkniętych, suchych pojemnikach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Powinny być odizolowane od twardszych minerałów, które mogłyby je porysować.