Dyrnaesite-(La)

Wzór chemiczny: Na₈Ce⁴⁺(La³⁺,REE)₂(PO₄)₆

Dyrnaesite-(La) to rzadki, przezroczysty fosforan sodu, ceru i lantanowców o bladożółtozielonej barwie, odkryty na Grenlandii.

## Charakterystyka Dyrnaesite-(La) jest złożonym fosforanem sodu, ceru i lantanowców, należącym do grupy vitusytu. Tworzy niewielkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, zazwyczaj o wielkości nieprzekraczającej 1 mm. Występuje w formie pojedynczych kryształów lub niewielkich skupień. Jest minerałem przezroczystym o bladożółtozielonej barwie i szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się szklistym połyskiem i białą rysą. Jego gęstość wynosi około 3,68 g/cm³. Jest przezroczysty. Dokładna twardość nie została określona, ale dla pokrewnych minerałów z jego grupy wynosi ona około 4-5 w skali Mohsa. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od dawnej nazwy kompleksu Ilímaussaq na Grenlandii - Dyrnæs - oraz od dominującego w jego składzie pierwiastka ziem rzadkich, lantanu (La). Został zatwierdzony jako nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2003 roku (numer IMA2003-049). Opisany został przez zespół mineralogów: O.V. Petersena, E.I. Semenova, H.I. Micheelsena, J.G. Rønsbo i O. Medenbacha. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, dyrnaesite-(La) nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma wyłącznie znaczenie naukowe i jest obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich.

Właściwości

Połysk
Szklisty
Rysa
white
Gęstość
3.68
Przełam
Irregular/Uneven
Przezroczystość
Transparent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja dyrnaesite-(La) w praktyce jest niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia dyspersji energii (EDS/WDS) w celu potwierdzenia składu chemicznego. Wstępne rozpoznanie opiera się na miejscu występowania (kompleks Ilímaussaq), bladożółtozielonej barwie, przezroczystości i współwystępowaniu z charakterystycznymi minerałami asocjacyjnymi. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy vitusytu, takimi jak vitusite-(Ce) czy olgite. Odróżnienie wymaga analizy chemicznej w celu ustalenia dominujących pierwiastków ziem rzadkich i stosunku sodu do innych kationów. Wizualnie jest praktycznie nie do odróżnienia od tych minerałów. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj bardzo małe, o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, wykazujące rozwinięte powierzchnie {010}, {110} i {011}. Występują jako pojedyncze, izolowane kryształy lub niewielkie, luźne agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Dyrnaesite-(La) powstaje w silnie alkalicznych, agpaitowych nefelinowych sjenitach i ich pegmatytach. Jest minerałem późnego etapu krystalizacji, tworzącym się w pustkach i szczelinach skalnych. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (kompleks Ilímaussaq) współwystępuje z takimi minerałami jak aegiryn, analcym, mikroklin, nefelin, natrolit, eudialit, steeenstrupine-(Ce), vitusite-(Ce) oraz rzadkimi minerałami z grupy lomonosowitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania dyrnaesite-(La) na świecie jest jego lokalizacja typowa - stok Taseq w kompleksie alkalicznym Ilímaussaq, w regionie Kujalleq na południu Grenlandii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu zależy przede wszystkim od jego potwierdzonej tożsamości analitycznej. Najbardziej pożądane są dobrze wykształcone, choćby mikroskopijne, pojedyncze kryształy o dobrej przezroczystości i widocznej barwie. Duże znaczenie ma również bogactwo minerałów towarzyszących na matrycy skalnej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest kompleks Ilímaussaq na Grenlandii. Materiał pochodzący z tej lokalizacji jest niezwykle ceniony przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach rzadkich i minerałach pegmatytów alkalicznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i potencjalną kruchość, czyszczenie mechaniczne nie jest zalecane. W razie konieczności można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać ultradźwięków, myjek parowych, kwasów i wszelkich rozpuszczalników chemicznych. Minerał powinien być chroniony przed gwałtownymi zmianami temperatury i bezpośrednim, długotrwałym działaniem światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, najlepiej w zamykanym pudełku typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i wilgocią. Ekspozycja powinna odbywać się z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej