Dymkovite

Wzór chemiczny: Ni<sup>2+</sup>(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)<sub>2</sub>(As<sup>3+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>·7H<sub>2</sub>O

Dymkowit to bardzo rzadki minerał wtórny niklu, uranu i arsenu, tworzący mikroskopijne, igiełkowe kryształy o żółtej barwie.

## Charakterystyka Dymkowit jest uwodnionym arseninem uranylu i niklu, występującym w strefach utleniania złóż uranowych. Tworzy niezwykle drobne, igiełkowe lub włosowate kryształy, które zazwyczaj nie przekraczają 0.2 mm długości i mają grubość zaledwie kilku mikrometrów. Kryształy te formują promieniste lub splątane agregaty, a także kuliste skupienia o jedwabistym połysku. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, jego cechy są trudne do zaobserwowania bez specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Kryształy dymkowitu są elastyczne i giętkie. Twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone z powodu niewielkich rozmiarów i delikatności kryształów. Minerał wykazuje silną, zieloną fluorescencję w świetle ultrafioletowym. ## Barwy i odmiany Dymkowit ma charakterystyczną, jasnożółtą lub kanarkowożółtą barwę. Nie wyróżnia się żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w strefie utleniania złoża uranowego w paśmie górskim Labe w Czechach. Został opisany i zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2015 roku. Nazwa honoruje Nikołaja Michajłowicza Dymkowa (1929–2013), rosyjskiego mineraloga, który wniósł znaczący wkład w badania nad mineralogią uranu, w tym złóż, w których znaleziono nowy minerał.

Właściwości

Połysk
Jedwabisty
Rysa
Żółta
Przezroczystość
Prześwitujący
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja dymkowitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana i dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wizualnie charakteryzuje się kanarkowożółtą barwą, igiełkową formą kryształów i silną zieloną fluorescencją w świetle UV. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi minerałami uranu o podobnej barwie i formie, takimi jak uranofan, studtyt czy niektóre zeolity. Rozróżnienie wymaga specjalistycznych badań, ponieważ cechy fizyczne są bardzo zbliżone w skali makroskopowej. ## Formy kryształów Dymkowit tworzy wyłącznie bardzo drobne, igiełkowe lub włosowate kryształy, zebrane w promieniste, splątane lub kuliste agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Dymkowit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż polimetalicznych bogatych w uran, nikiel i arsen. Krystalizuje w warunkach niskotemperaturowych z roztworów wodnych. ## Asocjacje mineralne Występuje w towarzystwie innych wtórnych minerałów uranu i arsenu. W lokalizacji typowej (Labe, Czechy) znaleziono go w asocjacji z gipsen, annabergitem, erytrynem, arsenolitem, farmakolitem, a także rzadkimi arsenianami uranylu jak heinrichit czy kahlerit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania dymkowitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże uranu w paśmie górskim Labe, w pobliżu miejscowości Horní Slavkov w Czechach.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopowy, dymkowit jest ceniony głównie przez kolekcjonerów specjalizujących się w "micromountach" oraz minerałach systematycznych. O wartości okazu decyduje bogactwo i estetyka agregatów igiełkowych kryształów na matrycy skalnej, a także obecność minerałów towarzyszących. Najlepsze okazy mają dobrze uformowane, promieniste skupienia o intensywnej, żółtej barwie.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy dymkowitu są ekstremalnie delikatne i kruche. Nie należy ich czyścić mechanicznie ani chemicznie. Jakakolwiek próba czyszczenia, nawet strumieniem powietrza, grozi zniszczeniem mikroskopijnych kryształów. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Jako minerał uranu jest radioaktywny i toksyczny ze względu na zawartość arsenu - należy unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Zawsze należy myć ręce po kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych, szczelnych pojemnikach (tzw. "micromount boxes"), aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią. Przechowywać z dala od miejsc, gdzie przebywają ludzie, ze względu na radioaktywność.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej