Dulanggouite

Cabinet No. 40

Dulanggouite

Wzór chemiczny: Bi<sub>6</sub>Te<sub>3</sub>

Dulangouit to ekstremalnie rzadki tellurek złota, tworzący mikroskopijne, anhedralne ziarna o metalicznym połysku.

Opis

## Charakterystyka Dulangouit jest minerałem z gromady tellurków, chemicznie tellurkiem złota (AuTe₂). Występuje w postaci bardzo małych, nieregularnych (anhedralnych) ziaren, których wielkość rzadko przekracza 100 mikrometrów. Jest nieprzezroczysty, o kremowobiałej lub szarobiałej barwie i charakterystycznym metalicznym połysku. Często tworzy zrosty z innymi tellurkami, takimi jak kalaweryt, oraz z rodzimym złotem. ## Właściwości fizyczne Połysk minerału jest silnie metaliczny. Twardość nie została zmierzona ze względu na niewielkie rozmiary ziaren. Gęstość również nie została określona eksperymentalnie, jednak obliczona wartość wynosi 9,55 g/cm³. ## Barwy i odmiany Obserwowane barwy to kremowobiała i szarobiała. Nie wyróżnia się żadnych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Nazwa pochodzi od miejsca odkrycia - złoża złota Dulanggou w powiecie Songxian (prowincja Henan, Chiny). Minerał został opisany w 2010 roku przez Zou, Li i Yu, a w tym samym roku zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA2010-025). ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, dulangouit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest ceniony przez kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach i mikromontażach.

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja dulangouitu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych. Jego rozpoznanie opiera się na analizie chemicznej w mikrosondzie elektronowej (EPMA), która potwierdza skład AuTe₂. Wizualnie jest to jedynie mikroskopijne, metaliczne ziarno o białawej barwie. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z wieloma innymi tellurkami złota i srebra, takimi jak kalaweryt (AuTe₂), krennerit ((Au,Ag)Te₂), sylvanit ((Ag,Au)Te₂) czy petzyt (Ag₃AuTe₂), a także z rodzimym tellurem. Pewne rozróżnienie możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy składu chemicznego i struktury krystalicznej. Dulangouit jest jednoskośnym polimorfem kalawerytu. ## Formy kryształów Występuje wyłącznie w formie anhedralnych (nieregularnych) ziaren. Jak dotąd nie zaobserwowano wykształconych kryształów.

Środowisko geologiczne

## Geneza Powstaje w warunkach niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych w złożach złota i telluru. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z rodzimym złotem, kalawerytem, petzytem, hessytem, sylvanitem, altaitem, koloradoitem, pirytem oraz kwarcem. ## Lokalizacje Główne i jedyne potwierdzone miejsca występowania to lokalizacja typowa - złoże złota Dulanggou w Chinach, oraz kopalnia Trixie w stanie Utah, USA.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Aspekty kolekcjonerskie

## Kryteria jakości W przypadku minerału występującego w formie mikroskopijnych ziaren, kluczowym kryterium jest pewność identyfikacji oraz bogactwo okazu, czyli ilość i wielkość ziaren dulangouitu. Wartość podnosi współwystępowanie z innymi rzadkimi tellurkami. ## Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Chinach oraz z kopalni Trixie w USA, która jest drugim potwierdzonym miejscem jego występowania.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy dulangouitu to zazwyczaj mikromontaże, które nie wymagają czyszczenia. W razie potrzeby kurz można usunąć delikatnym pędzelkiem lub strumieniem sprężonego powietrza. Należy unikać kontaktu z wodą i innymi płynami. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów i innych odczynników chemicznych, które mogą go uszkodzić. Należy unikać myjek ultradźwiękowych oraz gwałtownych zmian temperatury. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszym sposobem przechowywania jest specjalistyczne pudełko do mikromontaży, które chroni okaz przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.