Drobecite
Wzór chemiczny: Cd<sup>2+</sup>S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>·4H<sub>2</sub>O
Drobecyt to uwodniony siarczan kadmu, tworzący bezbarwne, igiełkowe kryształy, będący rzadkim minerałem wtórnym.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Szklisty, Jedwabisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 3.03
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Drobecyt jest trudny do zidentyfikowania wizualnie bez specjalistycznego sprzętu. Charakterystyczne są puszyste, igiełkowe lub włosowate agregaty o białej barwie i jedwabistym połysku, występujące w paragenezie z innymi wtórnymi siarczanami na skałach macierzystych bogatych w siarczki. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z wieloma innymi wtórnymi siarczanami o podobnym wyglądzie, takimi jak gips, melanteryt, epsomit czy goslaryt. Pewne odróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy chemicznej (EDS) lub dyfrakcji rentgenowskiej (XRD) w celu potwierdzenia obecności kadmu i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Tworzy bardzo drobne, wydłużone kryształy o pokroju igiełkowym lub włoskowym. Kryształy te łączą się w splątane, puszyste agregaty, naskorupienia i naloty.
Środowisko występowania
## Geneza Drobecyt jest minerałem wtórnym. Powstaje w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców, w wyniku reakcji wód przesiąkowych z minerałami zawierającymi kadm, takimi jak greenockit (CdS) lub sfaleryt bogaty w kadm. Jest produktem działalności poeksploatacyjnej w starych kopalniach. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi, głównie siarczanami. W lokalizacji typowej (Schlemā-Alberoda) znaleziono go w towarzystwie gipsu, gunningitu, bianchitu, melanterytu i goslarytu. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki, znany zaledwie z kilku miejsc na świecie. Poza lokalizacją typową w Schlemā-Alberoda w Niemczech, jego występowanie potwierdzono także w kopalni Christiana Levin w Essen (Niemcy) oraz w kopalniach w okolicach Kladna w Czechach.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska drobecytu zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki agregatów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z widocznymi, obfitymi naskorupieniami białych, igiełkowych kryształów, tworzącymi dobry kontrast z podłożem. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, czystość i forma pojedynczych igieł nie są kluczowym kryterium - liczy się ogólny wygląd agregatu. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane i cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej, czyli kopalni Schlemā-Alberoda w niemieckich Rudawach. Jest to klasyczne stanowisko dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy drobecytu są niezwykle delikatne i wrażliwe na wodę. Nie należy ich czyścić na mokro. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, która może rozpuścić minerał. Należy chronić go przed wszelkimi chemikaliami, wysoką temperaturą oraz zmianami wilgotności. Kryształy są bardzo kruche i łamliwe. ## Przechowywanie Drobecyt wymaga przechowywania w stabilnych warunkach. Najlepiej trzymać go w szczelnym, zamykanym pudełku typu "micromount", które ochroni go przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wahaniami wilgotności powietrza.