Djerfisherite

Wzór chemiczny: K<sub>6</sub>(Fe,Cu,Ni)<sub>25</sub>S<sub>26</sub>Cl

Rzadki siarczek potasu, żelaza, miedzi i niklu, znajdowany głównie w kimberlitach, pegmatytach alkalicznych oraz meteorytach.

## Charakterystyka Djerfisheryt jest złożonym siarczkiem o metalicznym połysku i charakterystycznej, brązowej barwie w różnych odcieniach. Zazwyczaj tworzy niewielkie, nieregularne ziarna wrosnięte w skałę macierzystą. Dobrze wykształcone kryształy są rzadkością i mają postać sześcianów, co jest typowe dla jego regularnego układu krystalograficznego. Jest minerałem nieprzezroczystym. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 3.5 w skali Mohsa, co czyni go stosunkowo miękkim. Jego gęstość wynosi około 4.2 g/cm³. Połysk jest silnie metaliczny, a rysa, czyli kolor sproszkowanego minerału, jest czarna. Nie wykazuje łupliwości, ale może wykazywać oddzielność zgodną ze ścianami ośmiościanu {111}. ## Barwy i odmiany Jego barwa waha się od brązowozłotej i spiżowej do zielonkawobrązowej. Różnice w odcieniach wynikają głównie ze zmiennej zawartości miedzi i niklu, które mogą podstawiać żelazo w strukturze krystalicznej. Nie wyróżnia się nazwanych odmian handlowych ani barwnych. ## Historia i nazwa Minerał został po raz pierwszy opisany w 1966 roku przez Louisa H. Fuchsa. Nazwa djerfisheryt została nadana na cześć Daniela Jerome’a Fishera (1896–1988), profesora mineralogii na Uniwersytecie w Chicago. Okazem typowym jest materiał pochodzący z meteorytu Kota-Kota, który spadł w Malawi. ## Zastosowania Djerfisheryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi natomiast obiekt zainteresowania naukowego i jest ceniony przez kolekcjonerów minerałów ze względu na swoje specyficzne i rzadkie środowiska występowania, takie jak meteoryty czy inkluzje w diamentach.

Właściwości

Twardość Mohsa
3.5
Połysk
Metallic
Rysa
Black
Gęstość
4.2
Łupliwość
None
Przełam
Conchoidal
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Cubic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi djerfisherytu są jego spiżowobrązowa barwa, silny metaliczny połysk i czarna rysa. Występowanie w specyficznym środowisku geologicznym - kimberlitach, pegmatytach alkalicznych, a zwłaszcza w meteorytach - jest kluczową wskazówką diagnostyczną. Jeśli widoczne są kryształy, ich sześcienna forma jest cechą rozpoznawczą. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi siarczkami o metalicznym wyglądzie. Od pirytu odróżnia go niższa twardość i ciemniejsza, brązowa barwa (piryt jest twardszy i jasnożółty). Od chalkopirytu różni się bardziej brązowym odcieniem (chalkopiryt jest mosiężnożółty) i zazwyczaj innym środowiskiem występowania. Pentlandyt ma jaśniejszy, bladożółty kolor. Ostateczne potwierdzenie wymaga często analizy chemicznej. ## Formy kryształów Najczęściej występuje w formie anhedralnych (nieprawidłowo wykształconych) ziaren i skupień. Rzadkie, dobrze uformowane kryształy przyjmują postać sześcianów {100}, czasami ze słabo rozwiniętymi ścianami ośmiościanu {111}.

Środowisko występowania

## Geneza Djerfisheryt tworzy się w warunkach silnie redukujących, przy wysokiej aktywności potasu i siarki. Jego geneza jest zróżnicowana. Występuje w kominach kimberlitowych, gdzie bywa znajdowany jako inkluzja w diamentach. Jest składnikiem niektórych pegmatytów alkalicznych, sjenitów nefelinowych i karbonatytów. Stanowi także pierwotny minerał w meteorytach, zwłaszcza w chondrytach enstatytowych. Znajdowano go również w produktach ekshalacji wulkanicznych oraz w wysadach solnych. ## Asocjacje mineralne W zależności od środowiska występowania, towarzyszą mu różne minerały. W meteorytach są to m.in. kamacyt, troilit, enstatyt i niningeryt. W skałach ziemskich (pegmatyty, karbonatyty) współwystępuje z flogopitem, kalcytem, apatytem, nefelinem, sodalitem, aenigmatytem i shcherbakovitem. W Polsce, w wysadzie solnym Kłodawy, towarzyszy mu halit i anhydryt. ## Lokalizacje Do najważniejszych stanowisk na świecie należą alkaliczne masywy na Półwyspie Kola w Rosji (Chibiny, Kowdor), gdzie znajdują się dobrze wykształcone kryształy. Liczne wystąpienia odnotowano w kominach kimberlitowych w Jakucji (Rosja). Inne znane lokalizacje to kompleks wulkaniczny Hicks Dome w Illinois (USA) oraz miejsce znalezienia meteorytu typowego - Kota-Kota (Malawi). Minerał ten stwierdzono również w Polsce w cechsztyńskim wysadzie solnym Kłodawa.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najważniejszym kryterium oceny okazu jest stopień wykształcenia i wielkość kryształów. Ostre, dobrze zdefiniowane sześciany są znacznie cenniejsze niż nieregularne ziarna. Wysoko cenione są również okazy, w których djerfisheryt jest wrośnięty w rzadką skałę macierzystą, np. stanowi inkluzję w diamencie lub jest częścią meteorytu. Czystość i intensywność barwy również wpływają na atrakcyjność. ## Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów okazy, charakteryzujące się najlepszym wykształceniem kryształów, pochodzą z alkalicznych pegmatytów z masywów Chibiny i Kowdor na Półwyspie Kola w Rosji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Zaleca się czyszczenie na sucho przy użyciu miękkiego pędzelka lub sprężonego powietrza w celu usunięcia kurzu. Z uwagi na możliwość utleniania, należy unikać kontaktu z wodą. Jeśli jest to konieczne, należy użyć wody destylowanej, a okaz natychmiast i dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Należy unikać wysokiej wilgotności, która może prowadzić do powolnego rozkładu minerału. Djerfisheryt jest wrażliwy na działanie kwasów. Jako minerał stosunkowo miękki, jest podatny na zarysowania, dlatego należy chronić go przed kontaktem z twardszymi minerałami. ## Przechowywanie Okazy djerfisherytu najlepiej przechowywać w suchym miejscu, w zamkniętych pojemnikach lub gablotach. Warto rozważyć użycie pochłaniaczy wilgoci (np. żelu krzemionkowego), aby zapewnić stabilne warunki i zminimalizować ryzyko utleniania.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej