Disulfodadsonite

Wzór chemiczny: Pb₂+₁₁Sb₃+₁₃S₂-₃₀(S₂)₂-₀.₅

Rzadki minerał siarkosolny ołowiu i antymonu, tworzący igiełkowe kryształy o metalicznym połysku.

## Charakterystyka Disulfodadsonit jest rzadką, złożoną siarkosolą ołowiu i antymonu. Występuje w postaci bardzo drobnych, igiełkowych lub włoskowych kryształów, które często tworzą splątane agregaty przypominające filc lub wełnę. Poszczególne kryształy są zazwyczaj zbyt małe, aby można je było obserwować gołym okiem. Minerał ma stalowoszary do czarnego kolor i metaliczny połysk. ## Właściwości fizyczne Kryształy są elastyczne i giętkie. Ze względu na drobnokrystaliczną naturę, twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone. Połysk jest metaliczny, a minerał jest nieprzezroczysty. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności dodatkowej grupy disiarczkowej (S₂) w strukturze - oraz do jego związku ze strukturalnie podobnym minerałem, dadsonitem. Został on formalnie opisany jako nowy gatunek minerału przez E. Makovicky'ego i S. Karupa-Møllera w 1996 roku na podstawie materiału z kopalni Izok Lake w Kanadzie.

Właściwości

Połysk: Metaliczny
Rysa: Czarna
Łupliwość: Dobra wzdłuż {100}
Przezroczystość: Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny: Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Disulfodadsonit jest rozpoznawalny głównie dzięki swojej charakterystycznej formie występowania w postaci splątanych, filcowatych lub wełnistych agregatów złożonych z bardzo drobnych, igiełkowych kryształów o metalicznym połysku. Identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak analiza chemiczna (EDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi igiełkowymi siarkosolami, takimi jak jamesonit, boulangeryt, zinkenit czy sam dadsonit. Odróżnienie od tych minerałów jest praktycznie niemożliwe bez specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. Kluczowe jest określenie składu chemicznego i parametrów strukturalnych. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, igiełkowe lub włosowate kryształy, wyciągnięte wzdłuż osi [010]. Kryształy te niemal zawsze występują w postaci gęstych, splątanych lub promienistych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w żyłach kruszcowych, gdzie krystalizuje w późnych etapach formowania się złoża, w warunkach niskich i średnich temperatur. Występuje w paragenezie z innymi siarczkami i siarkosolami. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kwarcem, galeną, sfalerytem, pirytem, chalkopirytem, arsenopirytem, boulangerytem i dadsonitem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego bardzo rzadkiego minerału to kopalnia Izok Lake w terytorium Nunavut w Kanadzie (miejsce typowe) oraz kopalnia Vurinos w Grecji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy to te, które posiadają bogate, gęste i dobrze zachowane agregaty igiełkowych kryształów, najlepiej kontrastujące z jasnym podłożem, np. z kwarcem. Ze względu na rzadkość, każdy dobrze udokumentowany okaz ma znaczną wartość dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z lokalizacji typowej, czyli złoża Izok Lake w Kanadzie, są najbardziej pożądane ze względów naukowych i historycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną delikatność igiełkowych kryształów, jakikolwiek kontakt mechaniczny, w tym z wodą czy szczoteczkami, jest wysoce niewskazany i grozi zniszczeniem okazu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, ultradźwiękami oraz gwałtownych zmian temperatury. Kruche agregaty są bardzo wrażliwe na wstrząsy i wibracje. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w zamkniętych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i prądami powietrza, które mogłyby rozproszyć delikatne kryształy.

Powiązane minerały

Źródła

IMA Mineral List (CNMNC)

Czytaj więcej