Dienerite

Wzór chemiczny: Ni₃As

Dieneryt to ekstremalnie rzadki arsenek niklu, historycznie opisany w jednym miejscu na świecie, którego istnienie jako odrębnego minerału jest kwestionowane.

## Charakterystyka Dieneryt jest arsenkiem niklu, opisanym jako minerał o metalicznym wyglądzie i biało-szarej barwie. Jego występowanie zostało zgłoszone jedynie w formie drobnych, zaokrąglonych ziaren w osadach placerskich. Ze względu na brak późniejszych znalezisk i niekompletność oryginalnego opisu z 1926 roku, jego status jako ważnego gatunku mineralnego jest obecnie dyskredytowany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA). ## Właściwości fizyczne Opisano go jako minerał nieprzezroczysty o metalicznym połysku. Gęstość i twardość nie zostały wiarygodnie zmierzone. Pierwotny opis sugerował, że jest kruchy. ## Barwy i odmiany Zgłoszona barwa to biała z szarym odcieniem. Nie są znane żadne odmiany. ## Historia i nazwa Minerał został opisany przez Paula Ramdohra w 1926 roku na podstawie materiału pochodzącego z placersów Josephine Creek w Oregonie, USA. Nazwa honoruje Karla Dienera (1862-1928), profesora paleontologii na Uniwersytecie Wiedeńskim. Jednakże, z powodu braku możliwości ponownego zbadania materiału typowego i potwierdzenia jego właściwości, dieneryt został zdyskredytowany jako gatunek mineralny w 1980 roku.

Właściwości

Połysk: Metaliczny
Gęstość: 0
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Isometric

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja dienerytu jest praktycznie niemożliwa poza zaawansowanymi metodami laboratoryjnymi, takimi jak analiza składu chemicznego (EDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wszelkie domniemane znaleziska wymagają weryfikacji naukowej. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi metalicznymi arsenkami niklu, takimi jak maucheryt (Ni₁₁As₈) czy nikielin (NiAs), od których odróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie precyzyjnej analizy strukturalnej i chemicznej. ## Formy kryształów Opisano jedynie zaokrąglone, nieregularne ziarna. Formy krystaliczne nie są znane.

Środowisko występowania

## Geneza Pierwotny materiał został znaleziony w koncentratach z osadów aluwialnych (placersów). Sugeruje to, że pochodził ze zwietrzałej i zerodowanej skały macierzystej, prawdopodobnie ultrazasadowej (serpentynitu), w której mógł powstać w warunkach hydrotermalnych. ## Asocjacje mineralne Został znaleziony w towarzystwie chromitu, platyny, złota, awaruitu i innych ciężkich minerałów odpornych na wietrzenie. ## Lokalizacje Jedynym zgłoszonym miejscem występowania na świecie są historyczne osady placerskie wzdłuż potoku Josephine Creek w hrabstwie Josephine, Oregon, USA. Minerał nie został nigdy potwierdzony z żadnej innej lokalizacji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Ponieważ istnienie dienerytu jako odrębnego minerału jest podważane, a materiał typowy jest niedostępny, nie ma on znaczenia na rynku kolekcjonerskim. Jakikolwiek potwierdzony materiał miałby ogromną wartość naukową, a nie komercyjną. Kryteria takie jak kolor czy forma nie mają zastosowania.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i wątpliwy status, jakiekolwiek okazy (jeśli istnieją) mają wartość wyłącznie naukową i historyczną. Nie powinny być czyszczone w sposób mechaniczny ani chemiczny bez konsultacji z instytucją badawczą. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, wilgocią oraz ścieraniem, ponieważ jako arsenek może ulegać utlenianiu i jest prawdopodobnie kruchy. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, w zamykanym, wyściełanym pudełku klaserowym, z dala od wilgoci i reaktywnych chemicznie substancji.