Devilliersite
Wzór chemiczny: Ca₄Ca₂Fe³⁺₁₀O₄[(Fe³⁺₁₀Si₂)O₃₆]
Devilliersyt to bardzo rzadki krzemian żelaza i wapnia, odkryty w Izraelu, należący do supergrupy saffiryny.
Właściwości
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja devilliersytu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikrosonda elektronowa (do analizy składu chemicznego) i dyfrakcja rentgenowska (do określenia struktury krystalicznej). W warunkach terenowych i kolekcjonerskich jest niemożliwy do rozpoznania ze względu na mikroskopijne rozmiary ziaren i występowanie w formie inkluzji. ## Odróżnianie od podobnych Jego unikalny skład chemiczny i struktura krystaliczna, potwierdzone metodami analitycznymi, odróżniają go od innych minerałów supergrupy saffiryny oraz od innych czarnych, nieprzezroczystych minerałów tlenkowych i krzemianowych. ## Formy kryształów Devilliersyt tworzy bardzo drobne, anhedralne (nie wykazujące własnych ścian) ziarna o wielkości do 100 µm, występujące jako wrostki w kryształach larnitu.
Środowisko występowania
## Geneza Devilliersyt powstaje w specyficznych warunkach metamorfizmu pirometamorficznego (wysokotemperaturowego, niskociśnieniowego). Jego występowanie jest związane ze skałami formacji Hatrurim, które powstały w wyniku spalania podziemnych złóż substancji bitumicznych, co doprowadziło do "wypalenia" otaczających skał węglanowych w temperaturach przekraczających 800°C. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami typowymi dla formacji Hatrurim, takimi jak larnit (w którym tworzy inkluzje), brownmilleryt, ye’elimit, mayenit, maghemit, hematyt oraz przedstawiciele grupy perowskitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania devilliersytu na świecie jest jego lokalizacja typowa: Har Parsa (Góra Parsa) w basenie Hatrurim, w Izraelu.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Devilliersyt nie jest minerałem dostępnym na rynku kolekcjonerskim. Jego wartość jest czysto naukowa i związana z jego statusem jako nowego, ekstremalnie rzadkiego minerału. Jedyne istniejące okazy (materiał typowy) znajdują się w kolekcjach instytucji badawczych, takich jak Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Wartość naukowa okazu zależy od możliwości jego jednoznacznej identyfikacji i powiązania z innymi minerałami z paragenezy.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijny charakter występowania (jako inkluzje w innych minerałach), okazy devilliersytu nie są przedmiotem czyszczenia w warunkach kolekcjonerskich. Wszelkie badania i czyszczenie materiału typowego odbywają się wyłącznie w warunkach laboratoryjnych przy użyciu specjalistycznego sprzętu. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich metod czyszczenia mechanicznego i chemicznego, które mogłyby uszkodzić nie tylko sam devilliersyt, ale przede wszystkim goszczący go minerał (matrycę). Okazy powinny być chronione przed ścieraniem, chemikaliami i ekstremalnymi temperaturami. ## Przechowywanie Próbki zawierające devilliersyt, będące cennym materiałem badawczym i typowym, powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych pojemnikach chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Zazwyczaj są to zbiory instytucji naukowych.