Désorite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>(Fe<sup>3+</sup><sub>6</sub>Zn<sup>2+</sup>)O<sub>2</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>4</sub>(OH)<sub>8</sub>

Désoryt to bardzo rzadki, ciemnobrązowy do czarnego minerał fosforanowy z grupy beraunitu, znaleziony tylko w jednej lokalizacji na świecie.

## Charakterystyka Désoryt jest bardzo rzadkim minerałem fosforanowym, należącym do grupy beraunitu. Tworzy bardzo małe, listewkowate lub tabliczkowe kryształy, które zazwyczaj występują w postaci promienistych lub splątanych agregatów. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają 0.2 mm długości. Minerał ma barwę od ciemnobrązowej do czarnej i jest nieprzezroczysty. ## Właściwości fizyczne Kryształy désorytu wykazują połysk od szklistego do lekko metalicznego. Twardość w skali Mohsa nie została precyzyjnie określona, ale szacuje się ją na około 3. Minerał jest kruchy, a jego gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 4.45 g/cm³. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2022 roku. Jego nazwa honoruje Édouarda Désora (1811–1882), szwajcarskiego geologa i paleontologa, który wniósł znaczący wkład w badania geologii Alp i Jury, a także w glacjologię i archeologię prehistoryczną.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Vitreous to Sub-Metallic
Rysa
Brown
Gęstość
4.45
Łupliwość
Perfect on {100}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja désorytu jest możliwa praktycznie wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana oraz analiza chemiczna (EDS/WDS). Wizualnie jest nierozróżnialny od wielu innych ciemnych minerałów wtórnych, zwłaszcza z grupy beraunitu. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy beraunitu (beraunitem, eleonorytem), a także z kakoksenem czy strengitem. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Tworzy drobne, listewkowate kryształy, wydłużone wzdłuż osi [010] i spłaszczone zgodnie z {100}. Kryształy te łączą się w promieniste lub chaotycznie ułożone agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Désoryt jest minerałem wtórnym, który powstał w wyniku procesów hydrotermalnych lub wietrzenia w strefie utleniania złóż polimetalicznych. Występuje w druzach i niewielkich pustkach skalnych. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej współwystępuje z kwarcem, strengitem, dufrénitem, kakoksenem, rockbridgeitem i tinticitem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania na świecie jest historyczna kopalnia żelaza Rothläufchen w Waldgirmes, niedaleko Wetzlar w Hesji, Niemcy. Jest to lokalizacja typowa dla tego minerału.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", o wartości naukowej, najważniejszym kryterium jest pewność identyfikacji okazu. Liczy się bogactwo i jakość kryształów w polu widzenia mikroskopu oraz estetyczne asocjacje z innymi minerałami. Wielkość agregatów i stopień ich wykształcenia również podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa - kopalnia Rothläufchen w Niemczech. Materiał pochodzący z tego miejsca jest niezwykle ceniony przez kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach i minerałach systematycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na ekstremalną rzadkość i kruchość, okazy nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza (z bezpiecznej odległości) do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, kwasami, a także myjkami ultradźwiękowymi. Minerał jest kruchy i wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy désorytu powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniących je przed uszkodzeniami fizycznymi, kurzem i nagłymi zmianami warunków otoczenia.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej