Dervillite
Wzór chemiczny: Ag₂AsS₂
Dervillit to bardzo rzadki siarkoarsenin srebra, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy o metalicznym połysku i szarej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1-1.5
- Połysk
- Metaliczny
- Gęstość
- 0
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Monokliniczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie dervillitu jest niezwykle trudne bez zaawansowanych metod analitycznych. Identyfikacja wizualna w praktyce nie jest możliwa ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów. Cechami pomocniczymi mogą być: bardzo niska twardość, szara barwa, metaliczny połysk i współwystępowanie z innymi siarkosolami srebra w specyficznym środowisku geologicznym. Ostateczne potwierdzenie wymaga analizy chemicznej (EDS) i rentgenowskiej (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Dervillit można pomylić z wieloma innymi siarkosolami srebra, takimi jak proustyt, pirargyryt, stefanit czy akantyt. Odróżnienie od nich na podstawie cech wizualnych jest niemożliwe - wszystkie są szarymi, metalicznymi minerałami. Proustyt i pirargyryt bywają jednak czerwono przeświecające na krawędziach, w przeciwieństwie do nieprzezroczystego dervillitu. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, cienkie, tabliczkowe lub listewkowe kryształy, często ułożone w nieregularne skupienia. Kryształy wykazują tendencję do prążkowania.
Środowisko występowania
## Geneza Dervillit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w końcowych etapach krystalizacji w żyłach kruszcowych bogatych w srebro i arsen, formujących się w niskich i średnich temperaturach. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej (Sainte-Marie-aux-Mines) współwystępuje z takimi minerałami jak arsen, proustyt, ksantokon, pirargyryt, stefanit, akantyt, srebro rodzime oraz galena. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki, znany zaledwie z kilku miejsc na świecie. Najważniejsza i typowa lokalizacja to historyczne kopalnie srebra w rejonie Sainte-Marie-aux-Mines w Wogezach (Grand Est, Francja). Poza Francją, jego występowanie odnotowano również w kopalni Uchucchacua w Peru oraz w kopalni Pribram w Czechach.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazu dervillitu jest oceniana przede wszystkim na podstawie potwierdzenia jego tożsamości za pomocą analizy. Ponieważ kryształy są mikroskopijne, każdy okaz, na którym minerał jest widoczny pod powiększeniem i tworzy choćby minimalnie wykształcone formy, jest uważany za wartościowy. Szczególnie cenione są bogate asocjacje z innymi rzadkimi siarkosolami srebra z lokalizacji typowej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich o znaczeniu historycznym i referencyjnym jest rejon Sainte-Marie-aux-Mines we Francji. Okazy z innych lokalizacji są praktycznie niedostępne na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów z dervillitem generalnie nie powinno się czyścić mechanicznie ani chemicznie ze względu na ich ekstremalną rzadkość i delikatność. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą. ## Czego unikać Minerał jest bardzo miękki i podatny na uszkodzenia mechaniczne. Należy unikać kontaktu z twardszymi minerałami, kwasami, detergentami i nagłymi zmianami temperatury. Jako siarczek może być wrażliwy na wilgoć i utlenianie w dłuższej perspektywie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętym, suchym pojemniku lub gablocie, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Najlepiej przechowywać go w oryginalnym pudełku typu "micromount", aby chronić delikatne kryształy przed uszkodzeniem.