Deloneite

Wzór chemiczny: (Na₀.₅REE₀.₂₅Ca₀.₂₅)(Ca₀.₇₅REE₀.₂₅)Sr₁.₅(CaNa₀.₂₅REE₀.₂₅)(PO₄)₃F₀.₅(OH)₀.₅

Deloneit to rzadki, jasnożółty minerał z grupy belovitu, będący złożonym fosforanem strontu, wapnia, sodu i pierwiastków ziem rzadkich.

## Charakterystyka Deloneit jest złożonym fosforanem należącym do grupy belovitu, odznaczającym się charakterystyczną, jasnożółtą barwą. Występuje w formie niewielkich, heksagonalnych, pryzmatycznych kryształów, które mogą tworzyć promieniste agregaty. Jest minerałem przezroczystym o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Jego twardość w skali Mohsa wynosi 5, co plasuje go w tej samej kategorii co apatyt. Gęstość minerału jest stosunkowo wysoka i wynosi 3.92 g/cm³. Wykazuje wyraźną łupliwość w dwóch kierunkach oraz schodkowy przełam. ## Barwy i odmiany Minerał ten znany jest wyłącznie z występowania w jasnożółtym kolorze. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje rosyjskiego matematyka i krystalografa Borysa Nikołajewicza Delone (1890-1980). Został on opisany po raz pierwszy przez A.P. Chomiakowa i współpracowników w 1996 roku na podstawie materiału znalezionego na górze Koaszwa w Rosji. ## Zastosowania Deloneit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie ze względu na rzadkość występowania i złożony skład chemiczny.

Właściwości

Twardość Mohsa
5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.92
Łupliwość
<mi>{1010}</mi> i <mi>{0001}</mi>
Przełam
Stopniowy
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Trigonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Deloneit można rozpoznać po jego charakterystycznej jasnożółtej barwie, heksagonalnym pokroju kryształów oraz występowaniu w specyficznym środowisku geologicznym - alkalicznych pegmatytach. Szklisty połysk i twardość 5 w skali Mohsa są również ważnymi cechami pomocniczymi. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi żółtymi fosforanami z grupy apatytu lub belovitu. Od apatytu odróżnia go wyższa gęstość i specyficzne paragenezy. Dokładna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza składu chemicznego (EDS/WDS). ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy o przekroju sześciobocznym. Często występują w formie promienistych lub igiełkowych agregatów wrastających w inne minerały.

Środowisko występowania

## Geneza Deloneit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, krystalizującym w późnych stadiach ewolucji ultraalkalicznych pegmatytów. Powstaje w żyłach przecinających masywy nefelinowych sjenitów. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami alkalicznymi. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie egirynu, natrolitu, mikroklinu, lorenzenitu, lomonosowitu, eudialitu oraz innych fosforanów z grupy belovitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i szczegółowo opisanym miejscem występowania deloneitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - odkrywka kopalni Koaszwa na górze o tej samej nazwie, w Chibińskim Masywie Alkalicznym na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i przezroczystymi kryształami o intensywnej, żółtej barwie. Szczególnie poszukiwane są bogate agregaty krystaliczne lub pojedyncze kryształy kontrastujące z ciemniejszą skałą macierzystą (matrycą), np. z egirynem. Rozmiar kryształów jest kluczowym czynnikiem, gdyż większość z nich jest bardzo mała. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest Chibiński Masyw Alkaliczny na Półwyspie Kolskim w Rosji. Okazy z tej lokalizacji są standardem dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy deloneitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów, które mogą go uszkodzić. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, które teoretycznie mogłoby wpłynąć na jego barwę. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby chronić je przed zarysowaniem przez twardsze minerały. Należy chronić je przed kurzem i wilgocią.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej