Davreuxite

Wzór chemiczny: Mn<sup>2+</sup>Al<sub>6</sub>Si<sub>4</sub>O<sub>17</sub>(OH)<sub>2</sub>

Davreuxite to rzadki krzemian manganu i glinu, tworzący włókniste lub listewkowe agregaty o jedwabistym połysku, spotykany w skałach metamorficznych.

## Charakterystyka Davreuxite jest minerałem z grupy krzemianów, chemicznie klasyfikowanym jako krzemian manganu i glinu. Występuje najczęściej w postaci skupień włóknistych, listewkowych lub promienistych agregatów. Jego kryształy są wydłużone i spłaszczone, często giętkie, co jest nietypową cechą dla minerałów. Zazwyczaj tworzy masywne, spilśnione skupienia przypominające wyglądem azbest. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą około 5.5. Ma jedwabisty lub perłowy połysk, szczególnie widoczny na powierzchniach oddzielności. Jest przeświecający do nieprzezroczystego. Jego gęstość waha się od 3.23 do 3.33 g/cm³. ## Barwy i odmiany Davreuxite występuje w odcieniach bieli, żółtawym, szarawym lub zielonkawym. Nie wyróżnia się jego nazwanych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Charlesa-Josepha Davreux (1797-1863), belgijskiego chemika i farmaceutę z Uniwersytetu w Liège, który jako pierwszy zbadał ten minerał. Został on opisany w 1878 roku przez Alphonse'a François Renarda. ## Zastosowania Davreuxite nie ma żadnego znaczenia przemysłowego i jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów rzadkich minerałów oraz naukowców.

Właściwości

Twardość Mohsa
5.5
Połysk
Jedwabisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.23-3.33
Łupliwość
Doskonała wg {010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przeświecający do nieprzezroczystego
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną davreuxite są jego włókniste lub listewkowe agregaty o jedwabistym połysku. Giętkość poszczególnych włókien lub cienkich listewek jest również pomocna w identyfikacji. Występuje w specyficznym środowisku geologicznym - skałach metamorficznych bogatych w glin. ## Odróżnianie od podobnych Davreuxite może być mylony z innymi włóknistymi krzemianami, takimi jak tremolit, serpentyn (chryzoty) czy sillimanit. Od tremolitu i serpentynu odróżnia go często kontekst geologiczny (współwystępowanie z kwarcem, rutylem, hematytem). Sillimanit bywa bardzo podobny, ale davreuxite jest od niego znacznie bardziej miękki (twardość sillimanitu to 6.5-7.5). Dokładne rozróżnienie często wymaga zaawansowanych metod analitycznych. ## Formy kryształów Kryształy są jednoskośne, o pokroju listewkowym lub igiełkowym, wydłużone wzdłuż jednej osi. Zwykle tworzą promieniste, splątane lub wachlarzowate agregaty. Rzadko obserwuje się pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.

Środowisko występowania

## Geneza Davreuxite jest minerałem pochodzenia metamorficznego. Powstaje w warunkach metamorfizmu niskiego stopnia, w skałach osadowych bogatych w glin (np. w łupkach ilastych), które zostały poddane działaniu ciśnienia i temperatury. Jest typowym składnikiem żył kwarcowych przecinających te skały. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z kwarcem, hematytem, rutylem, a także z minerałami z grupy chlorytów i kaolinitu. W lokalizacji typowej (Ottré, Belgia) znajdowany jest w towarzystwie kwarcu, hematytu i ottrelitu. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko, skąd pochodzą najlepsze okazy, to Ottré w Ardenach (prowincja Liège, Belgia). Minerał ten został również zidentyfikowany w kilku innych miejscach na świecie, m.in. w regionie Kanto w Japonii, jednak nie tworzy tam tak znaczących wystąpień jak w Belgii.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z klasycznej lokalizacji w Ottré w Belgii. Za atrakcyjne uważa się bogate, gęste agregaty włókniste lub promieniste o wyraźnym jedwabistym połysku. Kontrastująca matryca, najczęściej kwarcowa, na której osadzone są skupienia davreuxite, podnosi wartość wizualną i kolekcjonerską okazu. Rozmiar agregatów i ich czystość (brak obcych nalotów) są również istotnymi czynnikami.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy davreuxite należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego włóknistą naturę i możliwą kruchość, należy unikać mycia w wodzie, a zwłaszcza pod ciśnieniem. Jeśli konieczne jest usunięcie zabrudzeń, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować z minerałem. Struktura włóknista jest podatna na uszkodzenia mechaniczne, dlatego należy chronić okaz przed uderzeniami, zginaniem i ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać umieszczania cięższych minerałów na delikatnych, włóknistych agregatach davreuxite.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej