Daliranite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup>Hg<sup>2+</sup>As<sup>3+</sup><sub>2</sub>S<sup>2-</sup><sub>5</sub>
Daliranit to ekstremalnie rzadki siarkosól ołowiu i rtęci, tworzący igiełkowe kryształy o metalicznym połysku.
Właściwości
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 5.55
- Łupliwość
- Perfect on {100}
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja daliranitu na podstawie cech wizualnych jest niemożliwa. Jego rozpoznanie wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak analiza składu chemicznego w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD) w celu potwierdzenia struktury krystalicznej. Cechą charakterystyczną jest współwystępowanie ołowiu, rtęci i arsenu w jego składzie. ## Odróżnianie od podobnych Daliranit może być mylony z wieloma innymi drobnokrystalicznymi, szarymi siarkosolami o metalicznym połysku, takimi jak pierrotit, parapierrotit czy liczne inne siarkosole ołowiu i arsenu. Pewne odróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy chemicznej. ## Formy kryształów Daliranit tworzy wydłużone, listewkowe lub igiełkowe kryształy, które często układają się w niewielkie, bezładne lub częściowo uporządkowane, promieniste agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Daliranit powstaje w warunkach niskiej sulfidacji w ramach systemów eptermalnych. Został znaleziony w silnie skrzemionkowanych skałach węglanowych, określanych jako jaspioidy. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi minerałami kruszcowymi, takimi jak aurypigment, realgar, cynober, antymonit i piryt. Towarzyszą mu również inne rzadkie siarkosole, w tym pierrotit i parapierrotit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania daliranitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże złota i arsenu Zareh Shuran w prowincji Azerbejdżan Zachodni w Iranie.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego mikrominerału, o wartości kolekcjonerskiej decyduje przede wszystkim bogactwo okazu - ilość i stopień wykształcenia agregatów krystalicznych daliranitu. Dodatkowym atutem jest asocjacja z innymi rzadkimi lub dobrze wykształconymi minerałami towarzyszącymi. ## Popularne stanowiska Najwyżej cenione, a zarazem jedyne znane okazy, pochodzą z lokalizacji typowej w Zareh Shuran w Iranie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy daliranitu są niezwykle delikatne i zazwyczaj mikroskopijnej wielkości. Czyszczenie mechaniczne jest wysoce ryzykowne i może zniszczyć okaz. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. Minerał zawiera toksyczne pierwiastki (ołów, rtęć, arsen), dlatego należy unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Należy myć ręce po każdym kontakcie z okazem. Nie należy go podgrzewać ani poddawać działaniu ultradźwięków. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnie zamkniętych pojemnikach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Pojemnik powinien być wyraźnie oznaczony jako materiał toksyczny.