Dachiardite-Ca
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>(Si<sub>20</sub>Al<sub>4</sub>)O<sub>48</sub>·13H<sub>2</sub>O
Dachiardyt-Ca to rzadki minerał z grupy zeolitów, tworzący bezbarwne lub białe, igiełkowe kryształy w pustkach skał wulkanicznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4-4.5
- Połysk
- Szklisty, perłowy
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.14-2.21
- Łupliwość
- Doskonała w {100}, dobra w {001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną dachiardytu-Ca są jego formy występowania - promieniste lub kuliste agregaty złożone z bardzo drobnych, igiełkowych lub włosowatych kryształów. Zwykle występuje w pęcherzach i pustkach w skałach wulkanicznych. Reaguje z kwasem solnym. ## Odróżnianie od podobnych Dachiardyt-Ca można pomylić z innymi zeolitami o pokroju igiełkowym, takimi jak mezolit, natrolit czy skolecyt. Odróżnienie często wymaga zaawansowanych metod badawczych, jak np. dyfrakcja rentgenowska (XRD). Od mordenitu, z którym często współwystępuje, różni się formą kryształów - mordenit tworzy bardziej "włókniste" lub "watowate" skupienia. ## Formy kryształów Kryształy są wydłużone wzdłuż osi b, tworząc igły, słupki lub formy włosowate. Często łączą się w promieniste, gwiaździste lub sferyczne agregaty. Rzadziej spotykane są spłaszczone, tabliczkowe kryształy o zarysie pseudo-tetragonalnym.
Środowisko występowania
## Geneza Dachiardyt-Ca jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Powstaje w wyniku działalności wód pomagmowych, wypełniając pęcherze pogazowe i szczeliny w kwaśnych i zasadowych skałach wulkanicznych, takich jak bazalty, andezyty i riolity. Spotykany jest również w żyłach typu alpejskiego w gnejsach i łupkach. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi zeolitami, takimi jak mordenit, klinoptylolit, ferrieryt, heulandyt i stilbit. Towarzyszą mu również kwarc (w tym chalcedon) oraz kalcyt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to m.in. dolina Val di Fassa w Trydencie (Włochy), gdzie został odkryty; okolice Tanzenbergu w Styrii (Austria); prefektura Niigata (Japonia); Islandia (np. w okolicy Teigarhorn); oraz stany Oregon, Waszyngton i Arizona w USA.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi agregatami promienistymi lub kulistymi, składającymi się z czystych, bezbarwnych lub śnieżnobiałych kryształów. Ważny jest kontrast z ciemną skałą macierzystą (matrycą), na której narosły. Duże, nieuszkodzone sferolity (kuliste skupienia) osiągają wyższe ceny. Okazy z klasycznych, historycznych lokalizacji, jak te we Włoszech, są również bardziej poszukiwane. ## Popularne stanowiska Do najbardziej znanych lokalizacji, z których pochodzą okazy kolekcjonerskie, należą Włochy (Val di Fassa), Austria (Styria), Islandia oraz USA (zwłaszcza stan Oregon).
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie zimną, destylowaną wodą i bardzo miękką szczoteczką, usuwając kurz z delikatnych igiełkowych kryształów. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą zniszczyć kruche agregaty. ## Czego unikać Jako zeolit, dachiardyt-Ca jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może spowodować utratę wody z jego struktury i zniszczenie minerału. Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Nie należy go podgrzewać ani przechowywać w warunkach niskiej wilgotności, co może prowadzić do jego dehydratacji. ## Przechowywanie Okazy dachiardytu-Ca są bardzo kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne. Najlepiej przechowywać je w zamykanych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, z dala od kurzu, bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.