Cryptophyllite
Wzór chemiczny: K<sub>2</sub>Ca[Si<sub>4</sub>O<sub>10</sub>]·5H<sub>2</sub>O
Nazwa zdyskwalifikowanego minerału z grupy krzemianów warstwowych, który miał być uwodnionym krzemianem potasowo-wapniowym.
Właściwości
- rruff id
- 2599518e60f1d97bc8bdec7a2111
- ima number
- IMA2008-061
- ima status
- approved
- type locality
- Russia
- year approved
- 2008
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja kryptofyllitu jest w praktyce niemożliwa bez zaawansowanych metod badawczych (analiza rentgenowska XRD, analiza chemiczna). Kluczową cechą diagnostyczną "na gorąco" jest jego pochodzenie - autentyczne okazy mogą pochodzić wyłącznie z masywu Murun w Rosji. Wizualnie przedstawia się jako drobne, bezbarwne lub białe, perłowo lśniące blaszki i ich skupienia. ## Odróżnianie od podobnych Materiał ten jest najprawdopodobniej tożsamy z reyerytem. Wizualnie może być niemożliwy do odróżnienia od innych białych minerałów warstwowych, takich jak gyrolit, talk, muskowit czy apofyllit. Pewne rozróżnienie wymaga analizy laboratoryjnej. ## Formy kryształów Kryptofyllit tworzy bardzo drobne, cienkie blaszki (płytki) o pseudoheksagonalnym zarysie. Występuje w formie niewielkich, listkowych lub łuskowych agregatów, często rozproszonych w skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Minerał ten został opisany w skałach powstałych w wyniku procesów metasomatozy potasowej, które uformowały unikalne złoże charoitu w masywie Murun. Jest produktem hydrotermalnych lub metasomatycznych przemian w obrębie silnie alkalicznych skał magmowych i ich produktów przeobrażenia. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z minerałami typowymi dla masywu Murun, takimi jak charoit, tinaksyt, egiryn, mikroklin, kwarc, pektolit, kanasyt i reyeryt. ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania materiału opisanego jako kryptofyllit jest alkaliczny masyw Murun, położony na granicy obwodu irkuckiego i Republiki Sacha (Jakucji) w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako zdyskwalifikowany minerał, kryptofyllit jest przede wszystkim ciekawostką mineralogiczną. Wartość kolekcjonerska okazu nie leży w jego walorach estetycznych (zazwyczaj jest to niepozorny, biały minerał), ale w autentyczności pochodzenia z typowej lokalizacji (masyw Murun). Najbardziej cenione są okazy, gdzie kryptofyllit jest wyraźnie widoczny i dobrze wykształcony, a przede wszystkim współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami z tego masywu, zwłaszcza z charoitem. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest masyw Murun w Rosji. Materiał ten nie jest pozyskiwany komercyjnie, a okazy na rynku pochodzą ze starych zbiorów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Kontakt z wodą, zwłaszcza ciepłą, może prowadzić do uszkodzenia delikatnych blaszek. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami i detergentami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, dlatego jest niezwykle wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne, zarysowania i uderzenia. Jako minerał uwodniony, jest też wrażliwy na wysoką temperaturę, która może spowodować jego dehydratację i zniszczenie struktury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, zamykanych pudełkach kolekcjonerskich, wyłożonych miękkim materiałem, aby chronić je przed kurzem, światłem i uszkodzeniami mechanicznymi. Nie należy go przechowywać w kontakcie z twardszymi minerałami.