Cornubite

Wzór chemiczny: Cu₂+₅(As₅+O₄)₂(OH)₄

Kornubit to rzadki arsenian miedzi, tworzący charakterystyczne, jabłkowozielone skupienia i naskorupienia.

## Charakterystyka Kornubit jest rzadkim, wtórnym arsenianem miedzi. Jego nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Kornwalii - Cornubia, gdzie został po raz pierwszy znaleziony. Minerał ten najczęściej występuje w postaci mikrokrystalicznych skupień, mas ziemistych, naskorupień lub tworzy sferolityczne agregaty o budowie włóknistej lub promienistej. Rzadko obserwuje się go w formie pojedynczych, widocznych kryształów. ## Właściwości fizyczne Kornubit jest stosunkowo miękkim minerałem, o twardości w skali Mohsa wynoszącej około 4. Ma szklisty lub jedwabisty połysk, a jego gęstość waha się w przedziale 4.64-4.66 g/cm³. Jest minerałem przeświecającym do nieprzezroczystego. ## Barwy i odmiany Charakteryzuje się intensywną, jabłkowozieloną barwą, która może przechodzić w odcienie ciemnozielone. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Kornubit został po raz pierwszy opisany w 1958 roku przez G.F. Claringbulla, M.H. Heya i R.J. Davisa. Jego nazwa, jak wspomniano, nawiązuje do miejsca odkrycia - Kornwalii (łac. Cornubia) w Wielkiej Brytanii, regionu historycznie znanego z wydobycia miedzi i cyny oraz bogactwa minerałów wtórnych. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i występowanie w niewielkich ilościach, kornubit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów i naukowców.

Właściwości

Twardość Mohsa: 4
Połysk: Vitreous
Rysa: Light green
Gęstość: 4.64-4.66
Łupliwość: None
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Translucent to opaque
Układ krystaliczny: Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kornubit rozpoznaje się przede wszystkim po jego charakterystycznej, jabłkowozielonej barwie i formie występowania - najczęściej w postaci naskorupień, skupień ziemistych lub promienistych agregatów. Kluczowe jest również jego pochodzenie ze stref utleniania złóż kruszców miedzi i arsenu. ## Odróżnianie od podobnych Kornubit jest trudny do odróżnienia od innych zielonych, wtórnych minerałów miedzi, takich jak kornwallit, pseudomalachit czy tyrolit. Kornwallit jest jego jednoskośnym polimorfem i często ma ciemniejszy, szmaragdowozielony odcień. Pewne rozróżnienie tych minerałów często wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Kornubit jest minerałem amorficznym lub występuje w postaci bardzo drobnych, słabo wykształconych kryształów, które tworzą skupienia promieniste, sferolityczne, groniaste, a także masywne i ziemiste naskorupienia.

Środowisko występowania

## Geneza Kornubit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców miedzi, które zawierają również minerały bogate w arsen. Tworzy się w wyniku działania wód powierzchniowych na pierwotne siarczki i arsenki. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami miedzi i arsenu. Do jego typowych minerałów towarzyszących należą: kornwallit, olivenit, chenevixyt, tyrolit, malachit, azuryt, a także kwarc i tlenki żelaza (np. goethyt). ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska kornubitu na świecie to historyczne kopalnie w Kornwalii (Wielka Brytania), skąd pochodzi jego nazwa. Znajdowany jest również w innych lokalizacjach, takich jak kopalnia Clara w Schwarzwaldzie (Niemcy), w rejonie Příbram (Czechy), a także w niewielkich ilościach w niektórych kopalniach w Arizonie i Utah (USA).

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy, na których kornubit tworzy dobrze zdefiniowane, promieniste agregaty lub sferolity o intensywnej, jabłkowozielonej barwie. Ważny jest również kontrast z matrycą skalną oraz obecność rzadkich minerałów towarzyszących. Ze względu na mikrokrystaliczną naturę, wielkość poszczególnych "kryształów" nie jest kluczowym kryterium, liczy się natomiast estetyka i bogactwo całego skupienia. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej pożądane okazy pochodzą z historycznych kopalń Kornwalii w Wielkiej Brytanii. Okazy z kopalni Clara w Niemczech są również cenione na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy kornubitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego możliwą reaktywność, nie zaleca się czyszczenia na mokro, a jeśli jest to absolutnie konieczne, należy użyć niewielkiej ilości wody destylowanej i natychmiast dokładnie osuszyć okaz. Zawsze należy myć ręce po kontakcie z minerałem ze względu na zawartość arsenu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, zwłaszcza kwasami, które mogą go uszkodzić. Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę i wilgoć. Nie należy go wystawiać na długotrwałe działanie bezpośredniego światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy kornubitu najlepiej przechowywać w zamkniętych, suchych pojemnikach lub gablotach, z dala od źródeł wilgoci i nagłych zmian temperatury. Warto odizolować go od innych minerałów, które mogłyby go zarysować.