Coccinite

Wzór chemiczny: Hg²⁺I¹⁻₂

Kokcynit to rzadki jodek rtęci(II), tworzący drobne, pomarańczowoczerwone naloty i kryształy, występujący w strefach utleniania złóż rtęci.

## Charakterystyka Kokcynit jest wtórnym minerałem rtęci, który zazwyczaj występuje w postaci ziemistych lub proszkowych nalotów i naskorupień. Rzadziej tworzy bardzo małe, tabliczkowe lub łuseczkowate kryształy. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, pomarańczowoczerwona do głęboko czerwonej barwa, która może przypominać niektóre związki jodu lub rtęci. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, o twardości wynoszącej 2 w skali Mohsa. Wykazuje tłusty połysk na powierzchniach kryształów. Jest przeświecający. Ze względu na występowanie w formie niewielkich skupień, jego gęstość nie została precyzyjnie zmierzona. ## Barwy i odmiany Kokcynit występuje w odcieniach od pomarańczowoczerwonego do głębokiego, niemal krwistego czerwonego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa kokcynit pochodzi od greckiego słowa *kokkinos* (κόκκινος), oznaczającego "szkarłatny", co jest bezpośrednim nawiązaniem do jego charakterystycznej barwy. Minerał został po raz pierwszy opisany w 1826 roku przez Friedricha Mohsa na podstawie próbek z Meksyku. ## Zastosowania Kokcynit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki i interesujący przedstawiciel jodków.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Tłusty
Rysa
Czerwona
Gęstość
0
Łupliwość
Na {001}.
Przezroczystość
Prześwitujący
Układ krystaliczny
Tetragonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kokcynit rozpoznaje się głównie po jego intensywnej, czerwonej barwie, bardzo niskiej twardości oraz występowaniu w formie drobnych nalotów i łuseczkowatych kryształów w strefach utleniania złóż rtęci. Czerwona rysa jest również cechą charakterystyczną. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z cynobrem (HgS), który również ma czerwoną barwę i występuje w podobnych środowiskach. Cynober jest jednak twardszy (2.5) i ma intensywniejszy, niemal diamentowy połysk. Inne czerwone minerały wtórne, jak realgar, mają inne formy kryształów i często inny paragenezis. ## Formy kryształów Kryształy kokcynitu, gdy są widoczne, przyjmują formę bardzo małych, cienkich, czworokątnych tabliczek lub łusek. Najczęściej jednak tworzy on ziemiste, proszkowe lub pylaste skupienia i naloty na skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Kokcynit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż rtęci. Tworzy się w warunkach suchych i pustynnych w wyniku reakcji roztworów bogatych w jod z minerałami rtęci, takimi jak rtęć rodzima czy cynober. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami rtęci, takimi jak rtęć rodzima, cynober, kalomel, eglestonit, a także z jodarigyrytem, gipsem i kwarcem. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania (lokalizacja typowa) jest rejon "Casas Viejas" w Meksyku. Inne potwierdzone stanowiska to m.in. złoża rtęci w regionie Palatinat w Niemczech oraz w Broken Hill w Nowej Południowej Walii w Australii.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy kokcynitu to te, które posiadają dobrze wykształcone, choćby mikroskopijne, kryształy o intensywnej, czerwonej barwie, wyraźnie odcinające się od skały macierzystej. Ze względu na rzadkość, nawet bogate naloty o żywym kolorze są uważane za wartościowe. Kontrast z jasnym kwarcem lub inną skałą podnosi atrakcyjność wizualną. ## Popularne stanowiska Okazy z historycznej lokalizacji typowej w Meksyku są klasykami, chociaż rzadko dostępne na rynku. Materiał z Broken Hill w Australii jest również wysoko ceniony przez kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach tej konkretnej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy kokcynitu są ekstremalnie delikatne i wrażliwe. Należy unikać jakiegokolwiek czyszczenia mechanicznego i chemicznego. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości do usunięcia luźnego kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, a także ekspozycji na światło słoneczne, które może powodować jego rozkład. Minerał jest bardzo miękki, więc należy unikać dotykania i jakichkolwiek otarć. Jako związek rtęci, jest toksyczny - należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w zamkniętych, szczelnych pojemnikach (np. typu "perky box"), z dala od światła, wilgoci i źródeł ciepła. Najlepiej przechowywać go w ciemnym i suchym miejscu, aby zapobiec jego degradacji.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej