Coalingite

Wzór chemiczny: Mg<sub>10</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>CO<sub>3</sub>(OH)<sub>24</sub>·2H<sub>2</sub>O

Koalingit to rzadki hydroksywęglan magnezu i żelaza, tworzący drobne, elastyczne blaszki i włókniste agregaty o złotobrązowej barwie.

## Charakterystyka Koalingit jest minerałem z grupy hydroksywęglanów, chemicznie uwodnionym zasadowym węglanem magnezu i żelaza. Występuje w postaci bardzo małych, sześciobocznych płytek i blaszek, które często tworzą rozetowe lub włókniste agregaty. Blaszki te są elastyczne. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, jego cechy makroskopowe są trudne do zaobserwowania bez powiększenia. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się bardzo niską twardością, wynoszącą około 1-2 w skali Mohsa, co oznacza, że jest bardzo miękki. Jego blaszki są elastyczne, ale nie sprężyste. Ma połysk określany jako woskowy do jedwabistego. Jest przeświecający. ## Barwy i odmiany Koalingit występuje w odcieniach od czerwonobrązowego i złotobrązowego do brązowego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od lokalizacji jego odkrycia w pobliżu miasta Coalinga w hrabstwie Fresno w Kalifornii (USA). Został opisany i zatwierdzony jako nowy minerał w 1965 roku przez F. A. Mumptona, H. W. Jaffego i C. S. Thompsona. Odkrycia dokonano w masywie serpentynitowym New Idria. ## Zastosowania Koalingit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach skał serpentynitowych.

Właściwości

Twardość Mohsa
1-2
Połysk
Woskowy
Rysa
Jasnobrązowa
Gęstość
2.25
Łupliwość
Doskonała według {0001}
Przełam
Łuskowaty
Przezroczystość
Prześwitujący
Układ krystaliczny
Trigonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Koalingit można rozpoznać po jego charakterystycznej formie występowania - drobnych, elastycznych blaszkach tworzących włókniste lub rozetowe agregaty. Jego złotobrązowa barwa, jedwabisty połysk i bardzo niska twardość są również kluczowymi cechami. Reaguje z kwasem solnym, co jest typowe dla węglanów. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi minerałami wtórnymi występującymi w serpentynitach, takimi jak pyroauroryt czy sjögrenit, które mają podobny wygląd i skład chemiczny. Odróżnienie często wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). Od podobnych wizualnie mik odróżnia go znacznie niższa twardość i reakcja z kwasami. ## Formy kryształów Tworzy bardzo drobne, heksagonalne (sześcioboczne) kryształy w formie płytek i blaszek. Kryształy te agregują w formy przypominające rozety, a także w skupienia włókniste lub promieniste.

Środowisko występowania

## Geneza Koalingit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych lub wietrzenia skał ultrazasadowych, głównie serpentynitów. Tworzy się jako produkt alteracji minerałów bogatych w magnez, takich jak oliwin czy piroksen, w obecności roztworów bogatych w dwutlenek węgla. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami typowymi dla środowiska serpentynitowego. Należą do nich chryzotyl, lizardyt, antygoryt (minerały z grupy serpentynu), a także brusyt, hydromagnezyt, artynit, pyroauroryt i magnezyt. ## Lokalizacje Najważniejszą i typową lokalizacją jest masyw serpentynitowy New Idria w hrabstwach Fresno i San Benito w Kalifornii, USA, gdzie został odkryty. Znany jest również z kilku innych wystąpień na świecie, m.in. z prefektury Okayama w Japonii, z okolic Kraubath an der Mur w Styrii (Austria) oraz z Val Malenco we Włoszech. Wszystkie te lokalizacje związane są z masywami skał ultrazasadowych.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska koalingitu zależy przede wszystkim od bogactwa i estetyki agregatów. Najbardziej cenione są okazy z dobrze uformowanymi, wyraźnymi rozetami lub gęstymi, jedwabistymi skupieniami włóknistymi. Ważny jest również intensywny, złotobrązowy kolor oraz kontrast z matrycą skalną (najczęściej ciemnym serpentynitem). Ze względu na mikroskopijny charakter kryształów, okazy są zazwyczaj niewielkie (tzw. "micromounts"). ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej klasyczne i cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej - złoża rtęci New Idria w Kalifornii, USA. Okazy z tego miejsca są uważane za wzorcowe dla tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy koalingitu są niezwykle delikatne i należy obchodzić się z nimi z najwyższą ostrożnością. Czyszczenie powinno być ograniczone do absolutnego minimum. Jeśli jest to konieczne, można użyć bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia luźnych cząstek kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą, która może uszkodzić drobne, włókniste agregaty. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać wszelkich chemikaliów, a w szczególności kwasów, które gwałtownie reagują z węglanami. Minerał jest bardzo miękki, podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Należy chronić go przed wilgocią, wysoką temperaturą i bezpośrednim światłem słonecznym. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów koalingitu w szczelnych, zamykanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Ze względu na jego kruchość i niewielkie rozmiary, nie jest to minerał nadający się do ekspozycji poza specjalistycznym pojemnikiem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej