CO3-SO4 - hydrotalcite - 18.5Å

Wzór chemiczny: Mg<sub>8</sub>Al<sub>4</sub>(OH)<sub>24</sub>·Na<sub>0.5</sub>(SO<sub>4</sub>)<sub>1.25</sub>CO<sub>3</sub>·9H<sub>2</sub>O

Jest to uwodniony siarczan i węglan magnezu, sodu i glinu z grupy hydrotalkitu, tworzący niezwykle rzadkie, mikroskopijne, heksagonalne kryształy.

## Charakterystyka Minerał ten jest złożonym, uwodnionym siarczanem i węglanem należącym do supergrupy hydrotalkitu. Występuje w postaci niezwykle małych, heksagonalnych, tabliczkowych kryształów, które rzadko przekraczają 20 mikrometrów średnicy i 5 mikrometrów grubości. Kryształy te tworzą rozetowe agregaty lub występują jako pojedyncze, rozproszone blaszki. Ze względu na mikroskopijny rozmiar, jego cechy wizualne nie są dostrzegalne gołym okiem. ## Właściwości fizyczne Kryształy są zbyt małe, aby określić ich twardość, gęstość czy inne właściwości fizyczne w sposób standardowy. Połysk opisywany jest jako perłowy na powierzchniach podstawy {0001}. Minerał jest przezroczysty i bezbarwny. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 2012 roku przez Anthony'ego R. Kampa i współpracowników. Nazwa nawiązuje do jego składu chemicznego (dominujące aniony węglanowe i siarczanowe), przynależności do grupy hydrotalkitu oraz charakterystycznej odległości międzypakietowej wynoszącej 18.5 Å (angstrema), co jest kluczową cechą identyfikacyjną odróżniającą go od innych politlenków hydrotalkitu.

Właściwości

Twardość Mohsa
1.5-2
Połysk
Perłowy
Rysa
Biała
Gęstość
2.03
Łupliwość
Doskonała według {0001}
Przełam
Łuskowaty
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja tego minerału jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych. Kluczową metodą jest dyfrakcja rentgenowska proszkowa (PXRD), która pozwala zmierzyć charakterystyczną odległość międzypakietową 18.5 Å. Konieczne jest również wykonanie analizy chemicznej (np. za pomocą mikrosondy elektronowej) w celu potwierdzenia obecności magnezu, glinu, sodu, siarki i węgla w odpowiednich proporcjach. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten jest jednym z wielu politlenków w supergrupie hydrotalkitu. Można go odróżnić od innych minerałów z tej grupy (takich jak hydrotalkit, manasseit czy motukoreait) wyłącznie na podstawie szczegółowych badań rentgenograficznych i chemicznych, które ujawniają różnice w strukturze krystalicznej (odległości międzypakietowe) i składzie chemicznym. ## Formy kryształów Tworzy wyłącznie mikroskopijne, heksagonalne kryształy o pokroju tabliczkowym, często zgrupowane w niewielkie, rozetowe agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Minerał ten powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych niskich temperatur. W lokalizacji typowej (kopalnia Palabora) krystalizował w pustkach i szczelinach w karbonatycie (sowiecie), który został poddany wtórnym przeobrażeniom. ## Asocjacje mineralne Występuje w towarzystwie takich minerałów jak kalcyt, dolomit, flogopit, magnetron, klinochlor, apatyt, cyrkon oraz inne, rzadkie minerały z grupy hydrotalkitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest kopalnia Palabora, zlokalizowana w dolinie rzeki Olifants w prowincji Limpopo w Republice Południowej Afryki. Jest to jego lokalizacja typowa.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, nie jest przedmiotem handlu na typowym rynku kolekcjonerskim. Jego wartość jest czysto naukowa. Dla instytucji badawczych i wyspecjalizowanych kolekcjonerów okazów mikroskopowych ("micromounters") najbardziej wartościowe są próbki, na których kryształy są dobrze wykształcone, tworzą wyraźne agregaty i występują w towarzystwie innych rzadkich minerałów. Kluczowa jest precyzyjna dokumentacja potwierdzająca identyfikację za pomocą metod analitycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy tego minerału, ze względu na ich mikroskopijny charakter i delikatność, nie powinny być poddawane żadnym mechanicznym ani chemicznym metodom czyszczenia. Wszelkie próby mogą zniszczyć kryształy. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakąkolwiek cieczą, w tym wodą, która może rozpuścić lub uszkodzić delikatne kryształy. Należy również unikać zmian temperatury, wilgotności oraz ekspozycji na ultradźwięki. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane wyłącznie w stabilnych warunkach, w specjalistycznych, szczelnie zamykanych pojemnikach (typu "micromount box"), aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Obserwacja jest możliwa tylko pod mikroskopem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej