Clintonite
Wzór chemiczny: CaAlMg₂(SiAl₃)O₁₀(OH)₂
Kruchy, blaszkowaty minerał z grupy mik, wyróżniający się złocistobrązową barwą i perłowym połyskiem na powierzchniach łupliwości.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5-6
- Barwa
- Brown, golden brown, reddish brown, yellow green, dark green
- Połysk
- Vitreous, Pearly
- Rysa
- Colorless to white, pale brown
- Gęstość
- 3.0
- Łupliwość
- {001}
- Przełam
- Micaceous
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Clintonit można rozpoznać po jego blaszkowatej lub łuskowej budowie, charakterystycznym brązowawym zabarwieniu i perłowym połysku na powierzchniach łupliwości. Kluczową cechą odróżniającą go od pospolitych mik jest kruchość jego blaszek – pękają one przy próbie zgięcia, zamiast wracać do pierwotnego kształtu. ## Odróżnianie od podobnych Clintonit bywa mylony z innymi mikami, takimi jak flogopit czy biotyt. Flogopit i biotyt mają jednak elastyczne blaszki, podczas gdy clintonit jest kruchy. Stilpnomelan również tworzy łuskowe agregaty, ale zazwyczaj ma ciemniejszą, niemal czarną barwę i jest związany z innymi warunkami geologicznymi. Margaryt jest bardzo podobny, często tworzy z clintonitem szeregi, i odróżnienie ich bez zaawansowanych analiz bywa niemożliwe. ## Formy kryształów Kryształy clintonitu są rzadkie. Zwykle mają postać grubych, tabliczkowych kryształów o pseudoheksagonalnym zarysie. Najczęściej jednak tworzy on rozetowe, blaszkowate lub łuskowe skupienia i agregaty, a także występuje w formie wrostków w innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Clintonit jest minerałem metamorficznym. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego zanieczyszczonych dolomitów i wapieni krzemianowych, które zostały poddane działaniu intrudujących skał magmowych, takich jak granity czy sjenity. Występuje w skałach zwanych skarnami lub w marmurach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla skarnów i zmetamorfizowanych węglanów. Do najczęstszych asocjacji należą: spinet, grossular (granat), wezuwian, diopsyd, flogopit, chondrodyt, klinochondrodyt, kalcyt, dolomit i grafit. ## Lokalizacje Znaczące okazy clintonitu pochodzą z lokalizacji typowej w Amity, hrabstwo Orange, Nowy Jork, USA. Inne ważne stanowiska na świecie to m.in. dolina Paschimedes w Afganistanie, skarny w rejonie jeziora Bajkał na Syberii (Rosja), okolice Riverside w Kalifornii (USA), a także niektóre alpejskie lokalizacje we Włoszech (np. Val di Fassa).
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o pseudoheksagonalnym zarysie. Atrakcyjność podnoszą również duże, rozetowe agregaty o intensywnej, czerwonawobrązowej lub zielonkawej barwie i silnym perłowym połysku. Ważna jest także estetyczna kompozycja z minerałami towarzyszącymi, takimi jak biały kalcyt, zielony diopsyd czy błyszczący spinel. ## Popularne stanowiska Najsłynniejsze i najbardziej pożądane okazy clintonitu, często w formie pięknych rozetowych agregatów, pochodzą z Afganistanu (dolina Paschimedes) i Tadżykistanu. Klasyczne, historyczne okazy pochodzą ze stanu Nowy Jork w USA. Okazy z rosyjskiej Syberii również są cenione na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy clintonitu należy czyścić bardzo ostrożnie. Najlepiej używać miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Unikać mycia wodą, która może wnikać między blaszki i osłabiać strukturę agregatu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami, upadkami i zarysowaniem. Blaszki, mimo że podobne do mik, nie są elastyczne i łatwo pękają przy próbie zginania. Nie należy narażać okazów na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy clintonitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub na podstawkach w zamkniętych gablotach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na jego kruchość, nie powinien być przechowywany w bezpośrednim kontakcie z twardszymi minerałami.