Clinohedrite
Wzór chemiczny: CaZn²⁺SiO₄·H₂O
Klinoklaz to rzadki krzemian cynku i wapnia, wyróżniający się intensywną, pomarańczową fluorescencją w świetle ultrafioletowym.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5.5
- Barwa
- Colorless, pale amethystine (rare)
- Połysk
- Vitreous, Resinous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.28
- Łupliwość
- On {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszą cechą diagnostyczną klinoklazu jest jego intensywna, pomarańczowa do żółto-pomarańczowej fluorescencja w krótkofalowym świetle UV. W świetle dziennym można go rozpoznać po charakterystycznym klinowatym kształcie kryształów i współwystępowaniu z innymi minerałami ze złoża Franklin. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi lub białymi minerałami ze złoża Franklin, takimi jak willemit czy kalcyt. Jednak żaden z nich nie wykazuje tak charakterystycznej pomarańczowej fluorescencji. Willemit fluoryzuje na zielono, a kalcyt zazwyczaj na czerwono lub różowo. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj niewielkie, o pokroju tabliczkowym, często ze ściętymi krawędziami nadającymi im klinowaty wygląd. Tworzą skupienia ziarniste, promieniste agregaty lub narastają w druzach w szczelinach skał.
Środowisko występowania
## Geneza Klinoklaz jest minerałem pochodzenia metamorficznego. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego zmineralizowanych skał węglanowych, w specyficznych warunkach geochemicznych panujących w złożach cynku, takich jak złoże Franklin w New Jersey. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z franklinitem, willemitem, cynkitem, hardystonitem, kalcytem, bustamitem i rodochrozytem. Jest to klasyczna asocjacja dla złoża Franklin. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania klinoklazu jest kopalnia Franklin w hrabstwie Sussex, New Jersey, USA, która jest jego lokalizacją typową. Znany jest również z pobliskiej kopalni Sterling Hill. Poza USA, jego obecność odnotowano w Christmas Mine w Arizonie oraz w nielicznych lokalizacjach w Japonii i Namibii, jednak okazy stamtąd są ekstremalnie rzadkie i nie mają znaczenia kolekcjonerskiego.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy klinoklazu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi i przezroczystymi kryształami, osadzonymi na kontrastującej matrycy, np. z ciemnym franklinitem. Kluczowym czynnikiem jest intensywność i jednolitość pomarańczowej fluorescencji. Wielkość kryształów również ma znaczenie - okazy z kryształami przekraczającymi kilka milimetrów są już uważane za wyjątkowe. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość, jeśli nie wszystkie, okazy kolekcjonerskie pochodzą z jednego miejsca na świecie: kopalni Franklin w New Jersey, USA. Jest to klasyczna i najbardziej pożądana lokalizacja dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy klinoklazu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza. Z uwagi na jego kruchość i potencjalną reaktywność, unika się mycia w wodzie, a zwłaszcza w detergentach. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić powierzchnię kryształów. Minerał jest kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. Nie należy go podgrzewać ani poddawać gwałtownym zmianom temperatury. ## Przechowywanie Okazy klinoklazu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć kontaktu z twardszymi minerałami. Ze względu na jego rzadkość i wartość kolekcjonerską, zaleca się minimalizowanie bezpośredniej ekspozycji na silne światło, chociaż nie jest on szczególnie wrażliwy na blaknięcie.