Chromomphacite
Wzór chemiczny: (Ca,Na)(Mg,Cr³⁺,Al)Si₂O₆
Chromomfacyt to rzadki, jasnozielony lub szmaragdowozielony minerał z grupy klinopiroksenów, będący chromową odmianą omfacytu.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5-6
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Good on {110}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną chromomfacytu jest jego intensywnie zielona barwa, szklisty połysk oraz występowanie w specyficznym środowisku geologicznym - skałach eklogitowych i ultramaficznych. Twardość w zakresie 5-6 pomaga odróżnić go od miększych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Chromomfacyt można pomylić z innymi zielonymi piroksenami, takimi jak jadeit czy diopsyd chromowy, a także z uwarowitem (granatem chromowym). Od jadeitu odróżniają go subtelne różnice w odcieniu i właściwościach optycznych, a od diopsydu chromowego często jaśniejsza barwa. Uwarowit zazwyczaj tworzy drobne, dobrze wykształcone kryształy o regularnym pokroju, podczas gdy chromomfacyt występuje głównie w formie ziarnistych skupień. ## Formy kryształów Dobrze wykształcone, pojedyncze kryształy chromomfacytu są ekstremalnie rzadkie. Zazwyczaj tworzy on ziarniste, masywne lub włókniste agregaty w skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Chromomfacyt jest minerałem metamorficznym, powstającym w warunkach bardzo wysokiego ciśnienia i stosunkowo wysokiej temperatury. Jego powstawanie jest związane z procesami metamorfizmu skał ultramaficznych (bogatych w magnez i żelazo) i maficznych w strefach subdukcji. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami wysokociśnieniowymi, takimi jak pirop (granat), diopsyd chromowy, uwarowit, rutyl, coezyt, a także z diamentami w niektórych kimberlitach i eklogitach. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska chromomfacytu znajdują się w Rosji, w masywie ultramaficznym Sajan na Syberii (miejsce typowe) oraz w kimberlitach w Jakucji. Wystąpienia odnotowano również w masywie Dora Maira we Włoszech, w Gwatemali oraz w Chinach.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy, w których chromomfacyt tworzy bogate, intensywnie wybarwione skupienia, kontrastujące z jaśniejszą skałą macierzystą. Ze względu na rzadkość występowania, każdy dobrze udokumentowany okaz, nawet w formie mikroskopijnych ziaren w polerowanej płytce, ma wartość naukową i kolekcjonerską. Okazy z miejsca typowego (Sajan, Rosja) są szczególnie poszukiwane.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy chromomfacytu należy czyścić wyłącznie letnią wodą destylowaną i bardzo miękką szczoteczką lub pędzelkiem. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić agregaty. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów i zasad. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne, chociaż nie jest znany jego wyraźny wpływ na blaknięcie. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub klaserach, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały. Należy chronić go przed kurzem i wilgocią.