Christelite

Wzór chemiczny: Zn<sup>2+</sup><sub>3</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>2</sub>(S<sup>6+</sup><sub>4</sub>)<sub>2</sub>(OH)<sub>6</sub>·4H<sub>2</sub>O

Christelit to bardzo rzadki, wtórny siarczan cynku i miedzi, tworzący skupienia niebieskich, tabliczkowych kryształów.

## Charakterystyka Christelit jest uwodnionym siarczanem cynku i miedzi. Występuje w postaci bardzo małych, cienkich, tabliczkowych kryształów o sześciobocznym zarysie, zwykle tworzących rozetowe lub promieniste agregaty i naskorupienia. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają 0.5 mm. Ze względu na swój skład chemiczny, jest blisko spokrewniony z innymi wtórnymi siarczanami miedzi i cynku. ## Właściwości fizyczne Kryształy są bardzo miękkie i kruche, o twardości w skali Mohsa wynoszącej około 2. Połysk jest szklisty do perłowego, zwłaszcza na powierzchniach łupliwości. Jest minerałem przezroczystym. ## Barwy i odmiany Christelit ma charakterystyczną, bladoniebieską do niebieskozielonej barwę. Nie wyróżnia się jego odmian. ## Historia i nazwa Minerał został opisany w 1995 roku przez P. J. Dunna, D. R. Peacora, R. C. Rouse'a i P. A. Ramika. Jego nazwa honoruje dr. Franka Christela (ur. 1939), niemieckiego chemika i kolekcjonera minerałów z Augsburga, który jako pierwszy znalazł ten minerał i zwrócił na niego uwagę badaczy. ## Zastosowania Christelit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie jako bardzo rzadki minerał.

Właściwości

Twardość Mohsa
2
Połysk
Szklisty do perłowego
Rysa
Jasnoniebieska
Gęstość
3.08
Łupliwość
Doskonała wg {001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Trójskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Christelit można rozpoznać po jego charakterystycznej bladoniebieskiej barwie, formie cienkich, tabliczkowych kryształów tworzących rozetowe agregaty oraz występowaniu w strefach utleniania złóż kruszcowych. Jest bardzo miękki i ma doskonałą łupliwość. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi wtórnymi siarczanami miedzi, takimi jak ktenasyt, serpieryt czy linarit. Od ktenasytu różni się pokrojem kryształów (ktenasyt tworzy listewkowe kryształy). Od linarytu odróżnia go jaśniejsza barwa i mniejsza twardość. Dokładna identyfikacja niemal zawsze wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak XRD czy EDS. ## Formy kryształów Kryształy są cienkie, tabliczkowe, o heksagonalnym zarysie. Najczęściej występują w postaci rozetowych, promienistych lub przypadkowo zorientowanych agregatów, a także jako cienkie naskorupienia na skale macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Christelit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) polimetalicznych złóż kruszcowych, bogatych w siarczki cynku (sfaleryt) i miedzi (chalkopiryt). Tworzy się w warunkach niskiej temperatury w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów kruszcowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami cynku i miedzi. W lokalizacji typowej (kopalnia Christiana Levin, Niemcy) znaleziono go w towarzystwie gipsu, hemimorfitu, ktenasytu, serpierytu i brochantytu. W innych lokalizacjach towarzyszą mu m.in. sfaleryt, chalkopiryt, galena, anglesyt i linaryt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego bardzo rzadkiego minerału to: * Niemcy - kopalnia Christiana Levin w Essen, Nadrenia Północna-Westfalia (lokalizacja typowa). * Grecja - kopalnie w regionie Laurion (Kamariza, Sounion). * Wielka Brytania - kopalnia Red Gill w Caldbeck Fells, Cumbria, Anglia. * USA - kopalnia Blue Bell w hrabstwie San Bernardino, Kalifornia.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy christelitu to te z dobrze wykształconymi, wyraźnymi rozetami lub bogatymi naskorupieniami o intensywnej, niebieskiej barwie. Ważny jest kontrast z matrycą skalną oraz brak uszkodzeń delikatnych kryształów. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, okazy są oceniane głównie pod powiększeniem. Współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi podnosi wartość okazu. ## Popularne stanowiska Okazy z lokalizacji typowej w Niemczech oraz z greckiego Laurionu są najbardziej znane w kolekcjach. Materiał z Kalifornii i Anglii jest również poszukiwany, ale pojawia się na rynku jeszcze rzadziej.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą, nawet destylowaną, jest wysoce ryzykowny i może prowadzić do rozpuszczenia lub uszkodzenia delikatnych kryształów. Należy unikać myjek ultradźwiękowych i wszelkich środków chemicznych. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami. Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę i bezpośrednie światło słoneczne, które mogą powodować jego dehydratację i zmianę barwy. Jest bardzo miękki i kruchy, podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnie zamkniętych, stabilnych pojemnikach (np. typu "perky box"), aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami fizycznymi. Najlepiej trzymać je w suchym miejscu o stałej temperaturze.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej