Chloroxiphite
Wzór chemiczny: Pb²⁺₃Cu²⁺O₂Cl₂(OH)₂
Chloroksyfit to rzadki, oliwkowozielony minerał z grupy halogenków, wyróżniający się żywicznym lub diamentowym połyskiem i wysoką gęstością.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Żywiczny do diamentowego
- Rysa
- Jasnozielonożółta
- Gęstość
- 6.76
- Łupliwość
- Doskonała na <mi>{_101}</mi>; wyraźna na {100}.
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Chloroksyfit można rozpoznać po charakterystycznym oliwkowozielonym kolorze, żywicznym do diamentowego połysku oraz bardzo dużej gęstości. Jego listewkowe, często prążkowane kryształy i miękkość (2.5 w skali Mohsa) są również kluczowymi cechami. Jasnozielonożółta rysa pomaga w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi minerałami miedzi i ołowiu, takimi jak boleit, diaboleit czy paralaurionit, które często z nim współwystępują. Chloroksyfit odróżnia się od nich specyficznym oliwkowym odcieniem, formą kryształów oraz kombinacją właściwości fizycznych (połysk, gęstość). Dokładna identyfikacja często wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy są jednoskośne, o wydłużonym, listewkowym lub lancetowatym kształcie. Często wykazują prążkowanie na ścianach. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub bezładnie splątane agregaty wrosłe w skałę macierzystą.
Środowisko występowania
## Geneza Chloroksyfit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż ołowiu, w środowisku bogatym w jony chlorkowe. Tworzy się w wyniku reakcji wód gruntowych z pierwotnymi siarczkami ołowiu (galeną) w obecności miedzi, często w pustkach w obrębie rud manganowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi rzadkimi, wtórnymi minerałami, takimi jak mendipit, diaboleit, cerusyt, hydrocerusyt, boleit, paralaurionit i kalcyt. Minerały te tworzą razem charakterystyczne paragenezy w miejscu występowania. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania chloroksyfitu, skąd pochodzą najlepsze okazy, są historyczne kopalnie w rejonie Mendip Hills w Somerset, w Anglii (np. Higher Pitts Mine, Merehead Quarry). Znany jest również z niewielkich wystąpień w Laurion w Grecji oraz z kilku lokalizacji w Stanach Zjednoczonych (Arizona).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy chloroksyfitu charakteryzują się dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnym, diamentowym połysku. Wysoko oceniane są bogate agregaty promieniste lub estetycznie rozmieszczone grupy kryształów na kontrastującej matrycy. Wielkość kryształów jest kluczowa - okazy z listewkami przekraczającymi centymetr długości są wyjątkowo rzadkie i poszukiwane. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z historycznej lokalizacji typowej - rejonu Mendip Hills w Anglii. Materiał z tego miejsca jest uważany za światowy standard dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając jedynie miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na jego miękkość i doskonałą łupliwość, należy unikać myjek ultradźwiękowych i twardych szczotek. Kontakt z wodą, zwłaszcza demineralizowaną, powinien być minimalny i krótkotrwały. ## Czego unikać Chloroksyfit jest wrażliwy na chemikalia, zwłaszcza kwasy, które mogą go uszkodzić. Należy unikać nagłych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na silne światło słoneczne, które może spowodować blaknięcie. Minerał jest bardzo kruchy i miękki, więc należy chronić go przed uderzeniami i zarysowaniem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć kontaktu z twardszymi minerałami. Najlepiej trzymać go w stabilnych warunkach, z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła.