Chlorophoenicite
Wzór chemiczny: (Mn²⁺,Mg,Zn²⁺)₃Zn²⁺₂As⁵⁺O₄(OH,O)₆
Chlorofenicyt to rzadki arsenian cynku i manganu, tworzący igiełkowe kryształy o charakterystycznej, zielonej barwie i jedwabistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-3.5
- Barwa
- Usually colorless to white, also light gray-green (natural light); pink to light purplish red (strong artificial light)
- Połysk
- Pearly, Silky
- Rysa
- Colorless
- Gęstość
- 3.46
- Łupliwość
- On {100}, good.
- Przełam
- Splintery
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Chlorofenicyt najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej trawiastozielonej barwie, jedwabistym połysku oraz typowej formie występowania w postaci promienistych lub włóknistych agregatów. Doskonała łupliwość w jednym kierunku jest również ważną cechą diagnostyczną. Reakcja na podgrzewanie (zmiana barwy na czerwoną) jest testem potwierdzającym, ale niszczącym próbkę. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten bywa mylony z innymi wtórnymi minerałami strefy utleniania, takimi jak annabergit czy konichalcyt. Annabergit ma podobny zielony kolor, ale jest arsenianem niklu i występuje w innych asocjacjach mineralnych. Konichalcyt, arsenian miedzi i wapnia, tworzy częściej skupienia kuliste lub nerkowate i ma zazwyczaj bardziej żółtawy odcień zieleni. Dokładne odróżnienie często wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy chlorofenicytu są jednoskośne, wykształcone w formie wydłużonych, igiełkowych lub listewkowych słupków. Najczęściej tworzą promieniste, gwiaździste lub włókniste agregaty. Rzadziej spotyka się pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.
Środowisko występowania
## Geneza Chlorofenicyt jest wtórnym minerałem hydrotermalnym, powstającym w strefach utleniania złóż cynku i manganu, które przeszły procesy metamorfizmu. Tworzy się w żyłach i szczelinach przecinających złoża franklinitu i willemitu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami typowymi dla złoża Franklin-Sterling Hill. Najczęściej towarzyszą mu kalcyt, willemit, franklinit, cynkit, a także inne arseniany jak adelit czy allaktit. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania chlorofenicytu jest jego lokalizacja typowa - złoże Franklin i przyległa kopalnia Sterling Hill w New Jersey, USA. To stamtąd pochodzą najlepsze i największe okazy tego minerału. Poza USA, jego obecność odnotowano w niewielkich ilościach w kopalni Långban w Szwecji oraz w kopalniach w regionie Vareš w Bośni i Hercegowinie.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, promienistymi agregatami o intensywnej, trawiastozielonej barwie. Ważny jest kontrast z minerałem macierzystym (matrycą), na przykład z białym kalcytem. Wielkość agregatów i brak uszkodzeń mechanicznych znacząco podnoszą wartość okazu. Okazy z dobrze zdefiniowanymi, pojedynczymi kryształami, choć rzadsze, są również wysoko cenione. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądanym i klasycznym miejscem pochodzenia okazów chlorofenicytu jest kompleks Franklin-Sterling Hill w New Jersey, USA. Okazy z tej lokalizacji są uważane za wzorcowe dla tego gatunku minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy chlorofenicytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego niską twardość i doskonałą łupliwość, należy unikać myjek ultradźwiękowych i czyszczenia mechanicznego. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zaleca się stosowanie wyłącznie wody destylowanej i natychmiastowe, delikatne osuszenie okazu. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów i innych chemikaliów. Należy unikać kontaktu z wszelkimi środkami czyszczącymi używanymi w gospodarstwie domowym. Trzeba go chronić przed wysoką temperaturą, która może powodować zmianę barwy i uszkodzenie struktury. Długotrwała ekspozycja na silne światło słoneczne nie jest wskazana. ## Przechowywanie Chlorofenicyt jest kruchy i miękki, dlatego powinien być przechowywany w osobnym, wyściełanym pudełku klaserowym, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały. Nie należy go przechowywać w wilgotnych warunkach. Najlepiej eksponować go w zamkniętej gablocie, chroniącej przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.