Chlormanganokalite

Wzór chemiczny: K₄Mn²⁺Cl₆

Chlormanganokalit to rzadki halogenek potasu i manganu, występujący w postaci niewielkich, żółtych kryształów w środowiskach wulkanicznych.

## Charakterystyka Chlormanganokalit jest rzadkim minerałem z grupy halogenków, chemicznie klasyfikowanym jako chlorek potasu i manganu. Tworzy niewielkie, tabliczkowe lub sześcioboczne kryształy, często zgrupowane w małe agregaty lub tworzące naskorupienia. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, żółta do pomarańczowożółtej barwa. Ze względu na swoją higroskopijną naturę jest minerałem nietrwałym w wilgotnym środowisku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, a jego kryształy są kruche. Wykazuje szklisty połysk. Jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość jest niższa od gęstości większości minerałów skałotwórczych. ## Barwy i odmiany Chlormanganokalit występuje w odcieniach od jasnożółtego do pomarańczowożółtego. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1926 roku przez Ferruccio Zamboniniego, nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności chloru (chloro), manganu (mangano) i potasu (kalium - łac. potas). Został odkryty w produktach ekshalacji wulkanicznych Wezuwiusza we Włoszech. ## Zastosowania Chlormanganokalit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach wulkanicznych.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2.5
Barwa: Champagne, lemon- to canary-yellow.
Połysk: Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 2.31
Łupliwość: Perfect on {0001}
Przełam: Conchoidal
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Trigonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to intensywnie żółta barwa, występowanie w postaci małych, tabliczkowych kryształów w produktach aktywności wulkanicznej (fumarolach) oraz jego nietrwałość w kontakcie z wilgocią. Reakcja na wilgoć (rozpuszczanie) jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z rodzimą siarką, która również tworzy żółte kryształy w środowiskach wulkanicznych. Chlormanganokalit odróżnia się jednak formą kryształów (trygonalne, a nie rombowe jak siarka) oraz przede wszystkim rozpuszczalnością w wodzie, podczas gdy siarka jest nierozpuszczalna. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj niewielkie, o pokroju tabliczkowym, często z widocznymi trygonalnymi lub sześciobocznymi zarysami. Występuje w formie pojedynczych kryształów, małych grup, a także jako naskorupienia i naloty na skałach wulkanicznych.

Środowisko występowania

## Geneza Chlormanganokalit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Powstaje w procesie sublimacji z gorących gazów (ekshalacji) w fumarolach wulkanicznych, krystalizując bezpośrednio z fazy gazowej na chłodniejszych powierzchniach skał. Jest to typowy minerał wysokotemperaturowych, suchych środowisk wulkanicznych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi halogenkami i siarczanami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak halit (sól kamienna), sylwin, kremersyt, a także hematyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania chlormanganokalitu jest kompleks wulkaniczny Wezuwiusz-Somma we Włoszech, gdzie został odkryty. Znany jest również z fumaroli wulkanu Tołbaczyk na Półwyspie Kamczatka w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o intensywnej, czystej, żółtej barwie. Ważna jest również wielkość kryształów - im większe, tym okaz jest cenniejszy, chociaż rzadko przekraczają one kilka milimetrów. Atrakcyjność podnosi kontrastujące, ciemne podłoże skalne, na którym osadzone są kryształy. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z klasycznej lokalizacji - Wezuwiusza we Włoszech. Okazy z wulkanu Tołbaczyk w Rosji również są cenione w kolekcjach specjalistycznych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Minerał jest rozpuszczalny w wodzie i bardzo higroskopijny. Absolutnie nie wolno czyścić go na mokro. Do usuwania kurzu można użyć bardzo delikatnego, suchego pędzelka lub ostrożnie zdmuchnąć zanieczyszczenia sprężonym powietrzem z dużej odległości. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, parą wodną i wilgotnym powietrzem, które prowadzą do szybkiego rozkładu minerału. Należy chronić go przed chemikaliami, kwasami i detergentami. Jest bardzo miękki i kruchy, więc należy unikać wstrząsów i tarcia. ## Przechowywanie Okazy chlormanganokalitu muszą być przechowywane w warunkach o kontrolowanej, niskiej wilgotności. Najlepiej trzymać je w szczelnych, zamykanych pojemnikach (tzw. "perky box") wraz ze środkiem pochłaniającym wilgoć (np. żelem krzemionkowym). Należy unikać ekspozycji na zmiany temperatury i bezpośrednie światło słoneczne.