Chlorellestadite
Wzór chemiczny: Ca<sub>5</sub>(SiO<sub>4</sub>)<sub>1.5</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>1.5</sub>Cl
Chlorellestadyt to rzadki minerał z grupy ellestadytu, będący krzemianem i siarczanem wapnia z chlorem, występujący w postaci sześciobocznych kryształów lub skupień ziarnistych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5
- Połysk
- Vitreous to resinous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.03-3.07
- Łupliwość
- Indistinct on {0001} and {1010}
- Przełam
- Conchoidal to uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Hexagonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną chlorellestadytu, jeśli jest widoczna, jest jego sześcioboczna forma kryształów. Występowanie w środowisku skał kontaktowo-metamorficznych (skarnach) jest silną wskazówką diagnostyczną. Połysk szklisty do żywicznego oraz umiarkowana twardość również pomagają w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Chlorellestadyt jest trudny do odróżnienia od innych minerałów z grupy ellestadytu (fluorellestadytu, hydroxylellestadytu) bez zaawansowanych analiz chemicznych (EDS) lub rentgenowskich (XRD). Można go pomylić z apatytem, który jest jednak twardszy (5 w skali Mohsa). Od innych białych minerałów skarnowych, jak wollastonit czy niektóre skalenie, odróżnia go forma kryształów i specyficzne paragenezy. ## Formy kryształów Kryształy chlorellestadytu mają pokrój heksagonalny, od krótkich, tabliczkowych, po wydłużone, pryzmatyczne. Często tworzą skupienia promieniste lub ziarniste. Występują także w formie mas anhedralnych (nie wykazujących zewnętrznych form krystalograficznych).
Środowisko występowania
## Geneza Chlorellestadyt jest typowym minerałem skał metamorficznych, powstającym w warunkach wysokiej temperatury. Jego główne środowisko powstawania to skarny, czyli skały tworzące się na kontakcie intruzji magmowych z bogatymi w węglan wapnia skałami osadowymi, takimi jak wapienie i margle. Rzadziej spotykany jest jako produkt ekshalacji wulkanicznych (fumaroli). ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla skarnów, takimi jak kalcyt, diopsyd, wollastonit, wezuwian, monticellit, spurryt, a także z innymi krzemianami wapnia. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska chlorellestadytu na świecie to: - Crestmore, Riverside County, Kalifornia, USA (lokalizacja typowa). - Kopalnia Chichibu, prefektura Saitama, Japonia. - Wulkaniczny kompleks Eifla w Niemczech. - Kompleks wulkaniczny Wezuwiusza i Monte Somma we Włoszech. - Okręg Latium we Włoszech.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i nieuszkodzonymi kryształami o pokroju sześciobocznej pryzmy. Wysoko ceniona jest przezroczystość i czysta barwa, choć nawet nieprzezroczyste kryształy o dobrym kształcie są wartościowe. Atrakcyjność okazu znacząco podnosi jego umiejscowienie na kontrastującej matrycy skalnej, a także obecność rzadkich minerałów towarzyszących. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i najbardziej reprezentatywne dla tego minerału uważa się okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Crestmore w Kalifornii. Dużą popularnością cieszą się również kryształy z japońskiej kopalni Chichibu, często występujące w towarzystwie innych minerałów skarnowych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy chlorellestadytu należy czyścić bardzo ostrożnie. Najbezpieczniejszą metodą jest użycie miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można przemyć okaz w wodzie destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pęknięcia. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów, które mogą go uszkodzić. Ze względu na twardość 4.5, jest podatny na zarysowania przez twardsze minerały (np. kwarc, beryl). Należy unikać uderzeń i gwałtownych zmian temperatury. Jest stabilny w świetle słonecznym. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy chlorellestadytu powinny być przechowywane w osobnych pudełkach lub w gablotach, z dala od minerałów o większej twardości. Zapewnienie ochrony przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi jest kluczowe dla zachowania ich wartości.