Childrenite
Wzór chemiczny: Fe<sup>2+</sup>AlPO<sub>4</sub>(OH)<sub>2</sub>·H<sub>2</sub>O
Childrenit to rzadki fosforan żelaza i glinu, tworzący charakterystyczne, szklisto lśniące kryształy o barwie od żółtej do brunatnej, ceniony przez kolekcjonerów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Vitreous to resinous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.06 - 3.2
- Łupliwość
- Poor on {100} and {010}
- Przełam
- Uneven to subconchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Childrenit można rozpoznać po charakterystycznych, tabliczkowych lub piramidalnych kryształach, często tworzących wachlarzowate agregaty. Jego szklisty połysk, żółtobrązowa barwa oraz twardość (około 5) są kluczowymi cechami. Występuje w specyficznym środowisku geologicznym - pegmatytach granitowych. ## Odróżnianie od podobnych Childrenit jest najczęściej mylony z eosphorytem, który jest jego manganowym analogiem. Eosphoryt ma zazwyczaj jaśniejszą barwę (różową, pomarańczową, jasnobrązową) i nieco niższą gęstość. Ostateczne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej. Może być również mylony z niektórymi turmalinami (schörl, drawit) lub epidotem, od których odróżnia go niższa twardość i inna forma kryształów. ## Formy kryształów Kryształy childrenitu są zazwyczaj spłaszczone, tabliczkowe lub mają formę stromych, podwójnych piramid. Często występują w postaci promienistych lub wachlarzowatych skupień, a także jako powłoki i naskorupienia na innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Childrenit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, typowym dla złożonych pegmatytów granitowych. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji pegmatytu, w pustkach i szczelinach, w wyniku metasomatycznego przeobrażenia wcześniejszych fosforanów, takich jak tryfylin czy litiofilit. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi fosforanami, takimi jak eosphoryt, wardyt, strengit, rockbridgeit, a także z kwarcem, albitem, mikroklinem, apatytem, turmalinem i muskowitem. ## Lokalizacje Najważniejsze historyczne stanowisko to Tavistock w hrabstwie Devon w Anglii. Znaczące okazy pochodzą również z pegmatytów w stanie Minas Gerais w Brazylii (szczególnie z rejonu Linópolis i Galileia), a także ze Stanów Zjednoczonych (kopalnie w rejonie Black Hills w Dakocie Południowej oraz w stanie Maine). Wystąpienia odnotowano także w Niemczech (Hagendorf), Szwecji (Varuträsk) i Kanadzie (Rapid Creek, Jukon).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi kryształami o wyraźnym połysku i atrakcyjnej, miodowożółtej lub brązowej barwie. Duże, pojedyncze kryształy lub estetycznie skomponowane, promieniste agregaty na matrycy kwarcowej lub skalnej osiągają najwyższe ceny. Czystość i przezroczystość, choć rzadkie, znacznie podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Klasyczne, choć dziś rzadko dostępne, są okazy z Tavistock w Anglii. Współcześnie rynek kolekcjonerski zdominowany jest przez materiał z Brazylii, zwłaszcza z pegmatytów w Minas Gerais, które dostarczają największych i najlepiej wykształconych kryształów. Okazy z Black Hills w USA są również poszukiwane, często ze względu na ciekawe asocjacje mineralne.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy childrenitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie silniejszych zabrudzeń można użyć wody destylowanej, unikając długotrwałego moczenia. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić delikatne agregaty. ## Czego unikać Childrenit jest wrażliwy na działanie silnych kwasów i zasad. Należy chronić go przed nagłymi zmianami temperatury oraz długotrwałą ekspozycją na bezpośrednie światło słoneczne, które może wpłynąć na jego barwę. Jako minerał stosunkowo kruchy, jest podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, z dala od twardszych minerałów, które mogłyby je zarysować. Stabilne warunki wilgotności i temperatury są zalecane dla długoterminowego zachowania okazów w nienaruszonym stanie.