Chenowethite
Wzór chemiczny: Mg(H₂O)₆[(U⁶⁺O₂)₂(S⁶⁺O₄)₂(OH)₂]·5H₂O
Chenowethit to bardzo rzadki, rozpuszczalny w wodzie minerał uranylowy o intensywnie żółtej barwie, występujący w formie drobnych, igiełkowych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Barwa
- pale green yellow
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- white
- Gęstość
- 3.05
- Łupliwość
- two cleavages: {010} perfect and {001} good
- Przełam
- Splintery,Step-Like
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne chenowethitu to jego intensywnie żółta barwa, igiełkowa lub listewkowa forma kryształów tworzących promieniste agregaty oraz silna zielona fluorescencja w świetle UV. Ważnym wskaźnikiem jest też jego rozpuszczalność w wodzie. ## Odróżnianie od podobnych Chenowethit można pomylić z innymi wtórnymi minerałami uranu o żółtej barwie, takimi jak zippeit, johannit czy uranofan. Odróżnienie go od zippeitu, z którym często współwystępuje, jest szczególnie trudne i zazwyczaj wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak spektroskopia Ramana czy dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wskazówką może być nieco jaśniejszy, cytrynowożółty odcień w porównaniu do bardziej pomarańczowożółtego zippeitu. ## Formy kryształów Minerał tworzy bardzo małe, wydłużone kryształy o pokroju igiełkowym lub listewkowym. Kryształy te łączą się w promieniste, gwiaździste lub sferyczne agregaty, a także tworzą delikatne, spilśnione naskorupienia na powierzchni skał.
Środowisko występowania
## Geneza Chenowethit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania złóż uranu. Tworzy się w wyniku wietrzenia minerałów pierwotnych, takich jak uraninit, w obecności wód bogatych w siarczany. Powstaje jako produkt po kopalniany na ścianach wyrobisk górniczych, gdzie krystalizuje z roztworów wodnych w warunkach niskiej temperatury i szybkiego odparowywania. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi siarczanami i minerałami uranylowymi. Najczęściej towarzyszą mu gips, zippeit, johannit, natrozippeit, a także nowo opisane minerały z tej samej lokalizacji, jak bluelizardyt, redcanyonit i greenlizardyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) chenowethitu jest kopalnia Blue Lizard, położona w Red Canyon, w hrabstwie San Juan, w stanie Utah, USA. Jest to klasyczne stanowisko dla wielu rzadkich wtórnych minerałów uranu.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy chenowethitu to te, które posiadają dobrze wykształcone, wyraźne agregaty igiełkowych kryształów o intensywnej, czystej barwie. Kontrast z ciemną skałą macierzystą znacząco podnosi atrakcyjność wizualną. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, okazy oceniane są głównie pod powiększeniem. Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami uranylowymi. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów chenowethitu jest jego lokalizacja typowa – kopalnia Blue Lizard w Utah, USA. Materiał z tego miejsca jest bardzo poszukiwany przez kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów oraz minerałach uranowych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów chenowethitu absolutnie nie wolno czyścić na mokro. Minerał jest rozpuszczalny w wodzie i kontakt z nią, nawet w postaci wilgotnego powietrza, może go uszkodzić lub zniszczyć. Do usuwania kurzu należy używać wyłącznie sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości lub bardzo miękkiego pędzelka, z zachowaniem najwyższej ostrożności. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, wszelkimi chemikaliami, a także wysokiej wilgotności powietrza. Minerał jest bardzo kruchy i wrażliwy na wstrząsy oraz zmiany temperatury. Jako minerał uranowy jest radioaktywny i wymaga bezpiecznego obchodzenia się z nim – należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie. ## Przechowywanie Chenowethit musi być przechowywany w suchym miejscu, najlepiej w szczelnym, przezroczystym pojemniku (tzw. "micromount box") z pochłaniaczem wilgoci. Ekspozycja powinna odbywać się z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Ze względu na radioaktywność, okazy należy przechowywać z dala od miejsc stałego przebywania ludzi.