Challacolloite

Wzór chemiczny: KPb<sup>2+</sup><sub>2</sub>Cl<sub>5</sub>

Challacolloit to rzadki halogenek potasu i ołowiu, tworzący bezbarwne, igiełkowe kryształy w strefach utleniania złóż lub jako produkt wulkanicznych sublimatów.

## Charakterystyka Challacolloit jest rzadkim minerałem z grupy halogenków, chemicznie definiowanym jako chlorek potasu i ołowiu. Tworzy charakterystyczne, bardzo drobne, igiełkowe lub włókniste kryształy, które często układają się w promieniste lub splątane agregaty. Poszczególne kryształy są wydłużone i mogą osiągać kilka milimetrów długości, choć zazwyczaj są mniejsze. Minerał jest bezbarwny do białego i odznacza się połyskiem od szklistego do lekko perłowego na powierzchniach łupliwości. ## Właściwości fizyczne Jest to minerał stosunkowo miękki, o twardości w skali Mohsa wynoszącej 2-3. Mimo delikatnego wyglądu, charakteryzuje się dużą gęstością (około 4,91 g/cm³), co jest typowe dla minerałów zawierających ołów. Posiada doskonałą łupliwość w jednym kierunku. Jest przezroczysty do przeświecającego. ## Barwy i odmiany Challacolloit występuje wyłącznie w kolorze bezbarwnym lub białym. Nie są znane jego barwne odmiany ani nazwy handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od jego lokalizacji typowej - historycznego dystryktu górniczego Challacollo w regionie Tarapacá w Chile. Został on oficjalnie opisany i uznany za nowy gatunek minerału w 2006 roku przez zespół mineralogów pod kierownictwem Wernera Krausego. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, challacolloit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.

Właściwości

Twardość Mohsa
2-3
Połysk
Vitreous to Pearly
Rysa
White
Gęstość
4.91
Łupliwość
Perfect on {100}
Przezroczystość
Transparent to Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne challacoitu to jego pokrój w formie cienkich, bezbarwnych igiełek, wysoka gęstość (okaz jest zaskakująco ciężki jak na swój wygląd), niska twardość oraz specyficzne środowisko występowania. Połysk szklisty do perłowego również jest pomocną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Challacolloit może być mylony z innymi bezbarwnymi, igiełkowymi minerałami wtórnymi. Najbardziej podobny jest cotunnit (PbCl₂), który często z nim współwystępuje i ma zbliżone właściwości fizyczne; pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej w celu wykrycia potasu. Można go również pomylić z anglesitem (siarczanem ołowiu) lub gipsem, jednak oba te minerały mają znacznie niższą gęstość. ## Formy kryształów Minerał ten tworzy niemal wyłącznie kryształy o pokroju igiełkowym (acykularnym) lub włoskowym. Kryształy są silnie wydłużone w jednym kierunku i często występują w postaci chaotycznych skupień, promienistych agregatów lub mat włóknistych.

Środowisko występowania

## Geneza Challacolloit powstaje w dwóch odmiennych środowiskach geologicznych. Pierwszym jest strefa utleniania polimetalicznych (srebronośno-ołowiowych) złóż hydrotermalnych, gdzie tworzy się jako minerał wtórny w warunkach suchego, pustynnego klimatu. Drugim środowiskiem są aktywne wulkany, gdzie krystalizuje bezpośrednio z gorących gazów (sublimatów) w ekshalacjach fumarolowych. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej w Chile challacolloit współwystępuje z cotunnitem, anglesitem i gipsem. Wśród sublimatów wulkanicznych, na przykład na Wezuwiuszu, towarzyszą mu inne chlorki metali, głównie cotunnit. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału to dystrykt Challacollo w Chile (miejsce odkrycia) oraz fumarole wulkanu Wezuwiusz we Włoszech. Notowany był również jako produkt ekshalacji wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Wartość kolekcjonerska okazów challacoitu zależy od bogactwa i estetyki agregatów krystalicznych. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie uformowanymi, błyszczącymi i nieuszkodzonymi igiełkami, tworzącymi gęste skupienia. Kontrastująca matryca skalna oraz współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami podnoszą atrakcyjność okazu. Zdecydowana większość dostępnych okazów to mikrominerały (micromounts). ## Popularne stanowiska Za najlepsze dla tego minerału uważa się dwie lokalizacje: Wezuwiusz we Włoszech, skąd pochodzą klasyczne okazy sublimacyjne, oraz miejsce odkrycia w Challacollo w Chile, dostarczające okazów ze strefy utleniania.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy challacoitu są bardzo delikatne i kruche. Do usuwania kurzu najlepiej używać sprężonego powietrza w puszce. W razie konieczności dopuszczalne jest bardzo ostrożne, krótkie płukanie w wodzie destylowanej, a następnie natychmiastowe osuszenie, na przykład za pomocą chłonnego papieru. Należy unikać jakiegokolwiek czyszczenia mechanicznego, w tym szczoteczek i myjek ultradźwiękowych, które mogą zniszczyć drobne kryształy. ## Czego unikać Jako chlorek, minerał może być wrażliwy na długotrwałe działanie wilgoci. Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Ze względu na niską twardość jest podatny na zarysowania. Okazy pochodzące z fumaroli mogą być wrażliwe na zmiany temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętym, wyściełanym pudełku typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej