Castellaroite
Wzór chemiczny: Mn²⁺₃(As⁵⁺O₄)₂·4.5H₂O
Castellaroit to rzadki, uwodniony arsenian manganu, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy i kuliste agregaty.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- biała
- Gęstość
- 3.14
- Łupliwość
- {001}
- Przezroczystość
- Przezroczysty
- Układ krystaliczny
- Monokliniczny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja castellaroitu w warunkach kolekcjonerskich jest trudna i zazwyczaj wymaga analizy chemicznej (EDS) oraz krystalograficznej (PXRD). Wizualnie można go podejrzewać na podstawie formy - małych, bezbarwnych, tabliczkowych kryształów tworzących sferyczne agregaty - oraz współwystępowania z innymi arsenianami manganu. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi arsenianami, takimi jak farmakolit czy picrofarmakolit, które również mogą tworzyć bezbarwne lub białe naloty i agregaty. Pewne rozróżnienie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą metod analitycznych. ## Formy kryształów Castellaroit tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym konturze, które agregują w formy kuliste i półkuliste, a także rozetkowe. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają kilkadziesiąt mikrometrów.
Środowisko występowania
## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania złóż zawierających minerały manganu i arsenu. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych rud w warunkach niskich temperatur. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi arsenianami manganu, takimi jak brandtyt, sarkinit, flinkit, a także z braunitem, ganofyllitem, rodochrozytem i kwarcem. ## Lokalizacje Castellaroit jest minerałem bardzo rzadkim, zidentyfikowanym dotychczas tylko w kilku miejscach na świecie. Do najważniejszych należą jego lokalizacje typowe we Włoszech: kopalnia Monte Nero w Ligurii oraz kopalnia Valletta w Piemoncie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazów castellaroitu zależy przede wszystkim od bogactwa występowania i widoczności jego agregatów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, kulistymi skupieniami, wyraźnie odcinającymi się od podłoża. Ważny jest również kontrast z minerałami towarzyszącymi. ## Popularne stanowiska Najlepsze i najbardziej znane okazy pochodzą z dwóch włoskich lokalizacji typowych: kopalni Monte Nero i Valletta. Są to jedyne źródła, z których pozyskiwane są okazy o znaczeniu kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Z uwagi na niewielkie i delikatne kryształy, zaleca się unikanie czyszczenia mechanicznego. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy chronić okazy przed wstrząsami, zarysowaniem i kontaktem z twardszymi minerałami. Unikać ultradźwięków, wysokich temperatur oraz wszelkich płynów czyszczących. Jako arsenian, pył minerału jest toksyczny i należy unikać jego wdychania. ## Przechowywanie Okazy castellaroitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach klaserowych, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Najlepiej trzymać je z dala od minerałów, które mogą ulegać dehydratacji lub reagować z wilgocią w powietrzu.