Carobbiite
Wzór chemiczny: KF
Syntetyczny fluorek potasu (KF), rzadko występujący w naturze jako produkt sublimacji wulkanicznej.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-2.5
- Barwa
- Colourless
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.505
- Łupliwość
- On {001}.
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną karobiitu jest jego natychmiastowa i całkowita rozpuszczalność w wodzie. Występuje w postaci małych, bezbarwnych lub białych sześcianów o szklistym połysku, bezpośrednio w otoczeniu fumaroli wulkanicznych. Reakcja na wilgoć (np. z oddechu) może spowodować, że powierzchnia stanie się matowa. ## Odróżnianie od podobnych Karobiit można pomylić z halitem (NaCl) lub sylwinem (KCl), które tworzą podobne sześcienne kryształy i występują w podobnych środowiskach. Halit i sylwin również są rozpuszczalne w wodzie, ale karobiit rozpuszcza się znacznie łatwiej. Ostateczne odróżnienie wymaga analizy chemicznej w celu potwierdzenia obecności fluoru zamiast chloru. ## Formy kryształów Karobiit krystalizuje w układzie regularnym, tworząc proste sześciany {100}. Występuje jako pojedyncze, drobne kryształy, a także w formie ziarnistych skupień i nalotów na skałach wulkanicznych.
Środowisko występowania
## Geneza Karobiit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego. Powstaje w wyniku bezpośredniej sublimacji z gorących gazów (ekshalacji) w aktywnych fumarolach, w temperaturach rzędu 100-200°C. Krystalizuje na powierzchni lawy lub tufu wulkanicznego. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi produktami sublimacji wulkanicznej, takimi jak sylwin (KCl), halit (NaCl), salmiak (NH₄Cl) i malladryt (Na₂SiF₆). ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone i dobrze opisane stanowisko, będące jednocześnie lokalizacją typową, to wulkan Wezuwiusz w Kampanii we Włoszech. Zgłaszano jego występowanie również na wulkanie Hekla na Islandii, jednak wymaga to dalszej weryfikacji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska karobiitu zależy przede wszystkim od obecności dobrze wykształconych, ostrych kryształów o widocznej formie sześcianu. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy potwierdzony okaz, nawet w postaci nalotu, jest cenny. Kontrast z ciemną skałą macierzystą (lawą) podnosi walory estetyczne. Najważniejsza jest jednak pewność identyfikacji i dokładna dokumentacja pochodzenia. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest historyczna lokalizacja typowa - Wezuwiusz we Włoszech. Nowe znaleziska są praktycznie niemożliwe do zdobycia, a historyczne okazy znajdują się głównie w kolekcjach instytucjonalnych i starych zbiorach prywatnych.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Karobiit jest skrajnie rozpuszczalny w wodzie. **Nigdy nie należy czyścić go wodą ani żadnymi płynami.** Czyszczenie mechaniczne jest również ryzykowne z powodu jego miękkości. Najbezpieczniej jest usuwać kurz za pomocą miękkiego, suchego pędzelka lub gruszki fotograficznej. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które mogą całkowicie rozpuścić okaz. Należy go również chronić przed wszelkimi chemikaliami. Jest to minerał miękki, podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy karobiitu muszą być przechowywane w hermetycznych, szczelnie zamykanych pojemnikach (np. typu "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć (np. żelu krzemionkowego). Przechowywać w suchym miejscu, w stałej temperaturze pokojowej, z dala od źródeł wilgoci.