Carmichaelite

Wzór chemiczny: (Ti⁴⁺,Cr³⁺,Fe³⁺)(O,OH)₂

Carmichaelit to rzadki tlenek tytanu, chromu i żelaza, występujący w postaci drobnych, cynamonowobrązowych kryształów.

## Charakterystyka Carmichaelit jest bardzo rzadkim minerałem z grupy tlenków. Tworzy niewielkie, tabliczkowe lub pryzmatyczne kryształy, zwykle o wielkości nieprzekraczającej 1 mm. Jego najbardziej charakterystyczną cechą wizualną jest cynamonowobrązowa barwa i metaliczny połysk. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością wynoszącą 6 w skali Mohsa. Ma metaliczny połysk i jest przeświecający. Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, wiele jego właściwości fizycznych, jak gęstość, nie zostało dokładnie zbadanych. ## Barwy i odmiany Carmichaelit występuje w jednolitym, cynamonowobrązowym kolorze. Nie wyróżniono jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od nazwiska Iana Carmichaela (1930-2011), profesora petrologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, w uznaniu jego wkładu w badania minerałów i skał wulkanicznych. Carmichaelit został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1998 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, carmichaelit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i jest obiektem zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 6
Połysk: Metaliczny
Gęstość: 0
Przezroczystość: Prześwitujący
Układ krystaliczny: Monokliniczny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja carmichaelitu jest możliwa niemal wyłącznie w warunkach laboratoryjnych przy użyciu zaawansowanych technik, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS). W warunkach kolekcjonerskich rozpoznanie opiera się na znajomości lokalizacji, skały macierzystej (kimberlit) oraz współwystępujących minerałów. Obserwacja pod mikroskopem może ujawnić charakterystyczne, drobne, cynamonowobrązowe kryształy. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi drobnymi, brązowymi minerałami akcesorycznymi w kimberlitach, takimi jak perowskit czy niektóre granaty. Pewne odróżnienie wymaga analizy składu chemicznego, potwierdzającej dominację tytanu, chromu i żelaza. ## Formy kryształów Carmichaelit tworzy bardzo małe, pojedyncze kryształy o formie tabliczkowej lub krótkopryzmatycznej, o wielkości do 1 mm.

Środowisko występowania

## Geneza Carmichaelit jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w ultrazasadowych skałach wulkanicznych, jakimi są kimberlity. Krystalizuje jako minerał akcesoryczny w późnych etapach formowania się tych skał. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych minerałów typowych dla kimberlitów, takich jak diopsyd, flogopit, ilmenit, perowskit, pirop oraz serpentyn. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania carmichaelitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - Garnet Ridge w hrabstwie Apache w Arizonie, USA. Jest to obszar występowania kominów kimberlitowych.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu carmichaelitu jest determinowana przez wielkość i stopień wykształcenia jego mikroskopijnych kryształów, a także ich ilość na matrycy skalnej. Najbardziej pożądane są okazy, na których kryształy są dobrze widoczne, nieuszkodzone i kontrastują z otaczającą je skałą. Kluczowe jest również precyzyjne oznaczenie i potwierdzenie identyfikacji minerału. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów carmichaelitu jest jego typowa lokalizacja w Garnet Ridge w Arizonie, USA. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim materiały pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijne rozmiary i osadzenie w skale macierzystej, okazy carmichaelitu z reguły nie wymagają i nie powinny być czyszczone. Jakakolwiek próba mechanicznego czyszczenia grozi bezpowrotnym uszkodzeniem lub utratą kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi narzędziami czyszczącymi. Okazy powinny być chronione przed kurzem i wstrząsami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem, jednocześnie umożliwiając obserwację pod mikroskopem.