Carboborite

Wzór chemiczny: Ca₂Mg[B(OH)₄]₂(CO₃)₂·₄H₂O

Wodny węglanoboran wapnia i magnezu, tworzący bezbarwne, pryzmatyczne kryształy o doskonałej łupliwości.

## Charakterystyka Karboboryt jest uwodnionym węglanoboranem wapnia i magnezu. Minerał ten tworzy bezbarwne, wydłużone kryształy o pokroju pryzmatycznym lub igiełkowym, często zebrane w promieniste lub chaotyczne agregaty. Okazy są zazwyczaj niewielkie, a poszczególne kryształy rzadko przekraczają kilka milimetrów długości. Jest minerałem kruchym. ## Właściwości fizyczne Karboboryt jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 2. Ma stosunkowo niską gęstość, około 2,12 g/cm³. Charakteryzuje się szklistym połyskiem i jest zazwyczaj przeświecający. Posiada doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest zazwyczaj bezbarwny. Nie wyróżnia się jego barwnych odmian ani nazw handlowych. ## Historia i nazwa Karboboryt został opisany po raz pierwszy w 1964 roku. Jego nazwa nawiązuje do składu chemicznego, wskazując na obecność węglanów (carbo-) i boranów (-bor-). Miejscem typowym, z którego pochodzą pierwsze opisane okazy, jest słone jezioro Da Qaidam w prowincji Qinghai w Chinach. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość, niewielkie rozmiary kryształów i niską twardość, karboboryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach boranowych.

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Połysk: Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 2.12
Łupliwość: {101}, perfect; {110}, distinct; {001}, imperfect.
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Translucent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Karboboryt można rozpoznać po jego pokroju - tworzy bezbarwne, pryzmatyczne lub igiełkowe kryształy, często w formie promienistych skupień. Kluczowe cechy to bardzo niska twardość (2 w skali Mohsa), szklisty połysk oraz doskonała łupliwość. Występuje w specyficznym środowisku słonych jezior. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi boranami lub węglanami występującymi w podobnych środowiskach, takimi jak colemanit czy hydroboracyt. Odróżnienie wymaga zazwyczaj szczegółowej analizy chemicznej lub krystalograficznej, chociaż karboboryt jest od nich znacznie bardziej miękki. ## Formy kryształów Kryształy są jednoskośne, o pokroju pryzmatycznym lub igiełkowym. Zazwyczaj występują w postaci promienistych agregatów, rozet lub bezładnych skupień drobnych igiełek.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał pochodzenia ewaporatowego. Powstaje w wyniku wytrącania się z wód słonych jezior (tzw. solanek) bogatych w bor, wapń i magnez, w warunkach klimatu suchego. Jest produktem sedymentacji chemicznej w osadach jeziornych. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami ewaporatowymi, takimi jak halit, gips, uleksyt, hydroboracyt i pinnoit. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania karboborytu jest słone jezioro Da Qaidam w prowincji Qinghai w Chinach. Jest to główna i praktycznie jedyna znana lokalizacja, z której pochodzą dobrze wykształcone okazy tego minerału.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty. Ważny jest brak uszkodzeń, co przy tak miękkim minerale jest trudne do osiągnięcia. Rozmiar agregatów i poszczególnych kryształów również wpływa na wartość okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych okazów kolekcjonerskich jest jego lokalizacja typowa - słone jezioro Da Qaidam w Chinach.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Z uwagi na możliwą rozpuszczalność w wodzie, należy unikać kontaktu z nią, a zwłaszcza z gorącą wodą lub kwasami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, która może spowodować utratę wody z jego struktury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętym pudełku klaserowym, aby chronić je przed wilgocią, kurzem i uszkodzeniami. Nie należy wystawiać go na bezpośrednie działanie światła słonecznego ani gwałtowne zmiany temperatury.