Caracolite
Wzór chemiczny: Na<sub>2</sub>(Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>Na)(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>Cl
Karakolit to rzadki, bezbarwny lub biały minerał z grupy siarczanów, występujący w postaci niewielkich, heksagonalnych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-3.5
- Połysk
- Szklisty do żywicznego
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 4.95
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Karakolit można rozpoznać po jego heksagonalnych, tabliczkowych kryształach, szklistym lub żywicznym połysku oraz stosunkowo wysokiej gęstości. Charakterystyczne jest również jego występowanie w suchych, pustynnych środowiskach, często w paragenezie z innymi siarczanami i chlorkami. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi siarczanami, takimi jak anglesyt czy baryt. Odróżnia go od nich charakterystyczna forma kryształów (heksagonalna), niższa twardość oraz specyficzne środowisko powstawania. W przeciwieństwie do anglesytu, karakolit jest częściowo rozpuszczalny w wodzie. ## Formy kryształów Kryształy karakolitu są zazwyczaj niewielkie, o pokroju tabliczkowym lub krótkopryzmatycznym, wykazujące sześcioboczny zarys. Często tworzą skupienia ziarniste lub masywne agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Karakolit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania kruszców ołowiu w bardzo suchych, pustynnych warunkach klimatycznych. Tworzy się w wyniku reakcji roztworów bogatych w siarczany i chlorki z minerałami ołowiu, takimi jak galena. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utleniania, takimi jak anglesyt, cotunnit, galena, atacamit, boleit, cerusyt oraz percylit. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko, z którego pochodzą najlepsze okazy, to kopalnia Caracoles w regionie Antofagasta w Chile. Minerał ten znajdowano również w innych miejscach na pustyni Atakama, a także w kopalniach w Arizonie (USA) oraz w Broken Hill w Nowej Południowej Walii (Australia).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi, przezroczystymi kryształami o szklistym połysku. Wysoko oceniane są również bogate grupy kryształów na matrycy skalnej. Wielkość pojedynczych kryształów rzadko przekracza kilka milimetrów, dlatego większe egzemplarze są wyjątkowo poszukiwane. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy pochodzą z lokalizacji typowej - kopalni Caracoles w Chile. Okazy z tego miejsca uchodzą za światowy standard dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy karakolitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na częściową rozpuszczalność w wodzie, należy unikać kontaktu z nią, a zwłaszcza z gorącą wodą. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zaleca się alkohol. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i kwasami, które mogą uszkodzić lub rozpuścić minerał. Karakoit jest kruchy i wrażliwy na uderzenia oraz zmiany temperatury. Nie należy go wystawiać na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętym, wyściełanym pudełku kolekcjonerskim lub gablocie, aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.