Canfieldite
Wzór chemiczny: Ag<sup>1+</sup><sub>8</sub>Sn<sup>4+</sup>S<sup>2-</sup><sub>6</sub>
Rzadki siarczosól cyny i srebra, tworzący ciemnoszare, metaliczne kryształy, blisko spokrewniony z argyrodytem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 6.28
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny do muszlowego
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kanfieldyt rozpoznaje się po jego stalowoszarej do czarnej barwie, metalicznym połysku, wysokiej gęstości oraz współwystępowaniu z innymi siarczkami i siarczosolami srebra w żyłach hydrotermalnych. Charakterystyczne jest również jego matowienie i ciemnienie na powietrzu. Reaguje z kwasem azotowym. ## Odróżnianie od podobnych Kanfieldyt jest wizualnie niemal niemożliwy do odróżnienia od argyrodytu bez zaawansowanych analiz chemicznych (EDS, XRD), które mogą potwierdzić dominację cyny nad germanem. Może być również mylony z akantytem, który jednak zazwyczaj tworzy kryształy o innej morfologii i jest bardziej plastyczny. Inne podobne siarczki, jak chalkozyn czy stefanit, różnią się od niego subtelnymi właściwościami fizycznymi i formami kryształów. ## Formy kryształów Kryształy, choć rzadkie, krystalizują w układzie regularnym. Najczęściej spotykane są formy przypominające sześciany, ośmiościany i dwunastościany rombowe, często zniekształcone lub zaokrąglone. Zazwyczaj występuje w skupieniach ziarnistych, dendrytycznych lub jako masywne wrostki w innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Kanfieldyt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w niskich i średnich temperaturach w żyłach kruszcowych bogatych w srebro, cynę i siarkę. Jest jednym z późniejszych minerałów krystalizujących w sekwencji mineralizacji. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z argyrodytem, akantytem, galeną, pirytem, markasytem, sfalerytem, stefanitem, pirargyrytem, proustytem, kwarcem oraz węglanami. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko, skąd pochodzą najlepsze znane okazy, to kopalnia Colquechaca w departamencie Potosí w Boliwii. Inne znaczące lokalizacje to m.in. Freiberg w Saksonii (Niemcy), kopalnia Uchucchacua w Peru, a także niektóre złoża w Japonii (kopalnia Ikuno), Rosji (Dalniegorsk) i Stanach Zjednoczonych (Nevada).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o metalicznym połysku, co jest dużą rzadkością. Wysoko oceniane są również bogate skupienia krystaliczne na matriksie, zwłaszcza w towarzystwie innych rzadkich siarczosoli. Wielkość kryształów jest kluczowym czynnikiem - każdy okaz z kryształami przekraczającymi kilka milimetrów jest uważany za wyjątkowy. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej pożądane okazy kanfieldytu pochodzą z historycznej lokalizacji w Colquechaca w Boliwii. Okazy z tego miejsca, często z dobrze zdefiniowanymi kryształami, są uważane za światowy standard dla tego minerału i osiągają najwyższe ceny na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy kanfieldytu należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej na sucho przy użyciu miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Można użyć sprężonego powietrza. Kontakt z wodą, zwłaszcza z dodatkiem detergentów, jest niewskazany, ponieważ może przyspieszyć proces utleniania i matowienia powierzchni. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich środków chemicznych, kwasów i zasad. Minerał jest wrażliwy na działanie powietrza i wilgoci, które powodują jego ciemnienie. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie intensywnego światła. ## Przechowywanie Kanfieldyt najlepiej przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętych, szczelnych pojemnikach lub pudełkach klaserowych, aby ograniczyć dostęp powietrza i wilgoci. Warto rozważyć użycie pochłaniaczy wilgoci. Należy go chronić przed uszkodzeniami mechanicznymi, ponieważ jest bardzo kruchy.