Camgasite

Wzór chemiczny: CaMgAs⁵⁺O₄(OH)·₅H₂O

Kamgazyt to bardzo rzadki arsenian wapnia i magnezu, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy i kuliste agregaty.

## Charakterystyka Kamgazyt jest uwodnionym arsenianem wapnia i magnezu. Występuje w postaci bardzo małych, bezbarwnych, tabliczkowych kryształów o heksagonalnym zarysie, które często tworzą kuliste lub półkuliste agregaty. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają 0.2 mm, a ich skupienia osiągają do 0.5 mm średnicy. Minerał ten jest przezroczysty i charakteryzuje się szklistym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, wiele właściwości fizycznych kamgzytu nie zostało precyzyjnie określonych. Twardość jest zbyt niska, by zarysować kalcyt (poniżej 3 w skali Mohsa). Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 2.49 g/cm³. Minerał nie wykazuje fluorescencji w świetle ultrafioletowym. ## Historia i nazwa Kamgazyt został odkryty w kopalni Långban w Szwecji, która jest jego lokalizacją typową. Opisany został w 1983 roku przez Pete'a J. Dunna i Rolanda C. Rouse'a. Nazwa minerału pochodzi od jego składu chemicznego - jest akronimem od pierwiastków wchodzących w jego skład: Wapnia (łac. *Calcium*), Magnezu (*Magnesium*) i Arsenu (*Arsenicum*).

Właściwości

Twardość Mohsa: 2
Barwa: Colourless
Połysk: Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 0
Łupliwość: Perfect on {0001}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent,Translucent
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja kamgzytu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i chemiczna (EDS/WDS). Cechą wizualną, choć niespecyficzną, są drobne, kuliste agregaty złożone z bezbarwnych, tabliczkowych kryształków. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z wieloma innymi wtórnymi arsenianami lub węglanami tworzącymi podobne skupienia, takimi jak farmakolit, picrofarmakolit czy hydromagnezyt. Pewne rozróżnienie możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy chemicznej i krystalograficznej. ## Formy kryształów Kamgazyt tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie. Kryształy te najczęściej występują w postaci promienistych, sferycznych lub półsferycznych agregatów.

Środowisko występowania

## Geneza Kamgazyt jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku procesów hydrotermalnych w złożach metamorficznych bogatych w mangan i żelazo. W lokalizacji typowej (Långban) występuje w szczelinach skał dolomitowych, będąc produktem przemian wcześniejszych minerałów arsenowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi arsenianami, takimi jak berzeliit, manganoberzeliit, sarkinit, ecdemit, finnemanit, a także z kalcytem i barytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania kamgzytu na świecie jest kopalnia Långban, w regionie Filipstad, w prowincji Värmland w Szwecji. Jest to jego miejscowość typowa.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopowy, kamgazyt jest ceniony przede wszystkim za sam fakt jego obecności na okazie. Najwyżej oceniane są próbki z dobrze wykształconymi, bogatymi sferycznymi agregatami, wyraźnie odcinającymi się od skały macierzystej. Ważne jest również potwierdzenie identyfikacji przez renomowane laboratorium. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kamgzytu jest historyczna kopalnia Långban w Szwecji. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i delikatność, okazy kamgzytu powinny być czyszczone wyłącznie w razie absolutnej konieczności, przy użyciu sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich kwasów i detergentów, które mogą uszkodzić minerał. Okazy są bardzo kruche i wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne. Nie należy poddawać ich czyszczeniu ultradźwiękowemu. ## Przechowywanie Okazy kamgzytu, zazwyczaj mikroskopijne, powinny być przechowywane w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wstrząsami i zmianami wilgotności. Należy unikać bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne i trzymać je w stabilnych warunkach pokojowych.