Caledonite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup><sub>2</sub>Pb<sup>2+</sup><sub>5</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>(CO<sub>3</sub>)(OH)<sub>6</sub>
Kaledonit to rzadki siarczan i węglan ołowiu i miedzi, ceniony za intensywnie niebieskozielone, pręcikowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5-3
- Połysk
- Szklisty do żywicznego
- Rysa
- Zielonawobiała
- Gęstość
- 5.7
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}, dobra wg {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to intensywna niebieskozielona barwa, szklisto-żywiczny połysk oraz charakterystyczny pokrój wydłużonych, prążkowanych kryształów. Ważnym wskaźnikiem jest też współwystępowanie z innymi wtórnymi minerałami miedzi i ołowiu. ## Odróżnianie od podobnych Kaledonit bywa mylony z linarytem, który ma jednak znacznie intensywniejszą, lazurowobłękitną barwę i krystalizuje w układzie jednoskośnym. Można go również pomylić z brochantytem, który tworzy jednak zazwyczaj igiełkowe kryształy o bardziej zielonym odcieniu. ## Formy kryształów Krystalizuje w formie pryzmatycznych, wydłużonych słupków, często z podłużnym prążkowaniem na ścianach. Kryształy rzadko występują pojedynczo, najczęściej tworzą wachlarzowate, promieniste lub bezładnie splątane agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Jest to typowy minerał wtórny, powstający w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców zawierających jednocześnie miedź i ołów. Tworzy się w wyniku reakcji wód powierzchniowych z siarczkami, takimi jak galena i chalkopiryt. ## Asocjacje mineralne Najczęściej występuje w towarzystwie innych wtórnych minerałów Cu-Pb, takich jak linaryt, anglesyt, cerusyt, brochantyt, malachit, azuryt i leadhillit. ## Lokalizacje Najważniejsze historyczne stanowisko to Leadhills w Szkocji (Wielka Brytania). Piękne okazy pochodzą z kopalni Mammoth-St. Anthony w Arizonie i Blue Bell w Kalifornii (USA). Inne znane lokalizacje to Red Gill w Kumbrii (Anglia), Tsumeb (Namibia) oraz Broken Hill (Nowa Południowa Walia, Australia).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami o intensywnej, niebieskozielonej barwie. Szczególnie poszukiwane są bogate grupy krystaliczne na kontrastującym podłożu skalnym oraz estetyczne asocjacje z linarytem lub cerusytem. ## Popularne stanowiska Klasyczne, najbardziej cenione okazy pochodzą z Leadhills w Szkocji oraz z kopalni w Arizonie (USA). Okazy z tych lokalizacji osiągają najwyższe ceny na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Należy czyścić go bardzo ostrożnie, używając wyłącznie wody destylowanej i miękkiego pędzelka. Nie wolno stosować myjek ultradźwiękowych, które mogą zniszczyć delikatne kryształy. ## Czego unikać Kaledonit jest wrażliwy na chemikalia, zwłaszcza na kwasy, w których łatwo się rozpuszcza. Należy unikać nagłych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne. Jest minerałem kruchym, podatnym na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy kaledonitu najlepiej przechowywać w osobnych, zamykanych pudełkach lub klaserach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami. Ze względu na jego miękkość, nie powinien mieć kontaktu z twardszymi minerałami.