Calciolangbeinite

Wzór chemiczny: K<sub>2</sub>Ca<sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>3</sub>

Kalciolangbeinit to rzadki siarczan potasu i wapnia, tworzący bezbarwne lub białe, izometryczne kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Kalciolangbeinit jest minerałem z grupy siarczanów, chemicznie bezwodnym siarczanem potasu i wapnia. Występuje w postaci niewielkich, dobrze wykształconych kryształów o pokroju izometrycznym, najczęściej czworościanów, które mogą być modyfikowane innymi formami. Zazwyczaj jest bezbarwny do białego i tworzy kryształy o szklistym połysku. Jest członkiem grupy langbeinitu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą około 2,5, co czyni go stosunkowo miękkim. Jego gęstość wynosi około 2,83 g/cm³. Kryształy są zazwyczaj przezroczyste do przeświecających i wykazują szklisty połysk. Nie zaobserwowano w nim zjawiska luminescencji. ## Barwy i odmiany Kalciolangbeinit jest zazwyczaj bezbarwny lub biały. Nie są znane żadne jego barwne odmiany ani nazwy handlowe. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego - obecności wapnia (łac. *calcius*) oraz do jego strukturalnego i chemicznego podobieństwa do langbeinitu. Został opisany po raz pierwszy przez G.W. Volkova i I.I. Ostapenko w 1965 roku na podstawie materiału znalezionego w solnym wysadzie w Kazachstanie. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, kalciolangbeinit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ma znaczenie wyłącznie naukowe i kolekcjonerskie.

Właściwości

Twardość Mohsa
2.5
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
2.83
Łupliwość
Brak
Przełam
Muszlowy
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Regularny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kalciolangbeinit rozpoznaje się po jego izometrycznych, czworościennych kryształach, szklistym połysku oraz występowaniu w ewaporatach solnych. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego rozpuszczalność w wodzie. Jest minerałem bardzo miękkim. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi bezbarwnymi minerałami solnymi, takimi jak halit czy sylwin. Odróżnia go od nich forma kryształów (czworościany, a nie sześciany jak u halitu) oraz skład chemiczny. Langbeinit ma bardzo podobne właściwości, ale nie zawiera wapnia, co można stwierdzić jedynie za pomocą analizy chemicznej. ## Formy kryształów Tworzy izometryczne kryształy, głównie w formie czworościanów, często z modyfikacjami innych form. Występuje jako pojedyncze, narosłe kryształy lub w skupieniach ziarnistych.

Środowisko występowania

## Geneza Jest to minerał pochodzenia ewaporatowego. Powstaje w wyniku wytrącania z roztworów bogatych w potas, wapń i siarczany w basenach solnych, w warunkach klimatu suchego i gorącego. Tworzy się w końcowych stadiach ewaporacji solanek morskich. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami solnymi, takimi jak halit, sylwin, polihalit, kainit, gips i anhydryt. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału znajdują się w wysadach solnych. Został odkryty w rejonie Inder w obwodzie atyrauskim w Kazachstanie. Znany jest również z cechsztyńskich złóż soli w Niemczech (np. w okolicach Hanoweru).

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi i przezroczystymi kryształami, które są wyraźnie widoczne na matrycy skalnej, najczęściej na halicie. Wielkość kryształów jest kluczowym czynnikiem, ponieważ zazwyczaj są one bardzo małe. Kontrast z minerałem podłoża również podnosi atrakcyjność okazu. ## Popularne stanowiska Okazy kolekcjonerskie pochodzą głównie z jego lokalizacji typowej w Kazachstanie oraz z niemieckich kopalni soli potasowej.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Minerał jest rozpuszczalny w wodzie, dlatego należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą i innymi płynami. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wysoką wilgotnością powietrza, które mogą spowodować rozpuszczenie i zniszczenie okazu. Należy również unikać chemikaliów, ultradźwięków i gwałtownych zmian temperatury. ## Przechowywanie Okazy kalciolangbeinitu muszą być przechowywane w suchych warunkach, najlepiej w szczelnym, zamykanym pudełku z pochłaniaczem wilgoci (np. żelem krzemionkowym). Należy chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej